ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΡΕΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Posted on 27/11/2011. Filed under: ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ |

“Στο μισό αιώνα που πέρασε από την δημιουργία του κανονισμού των ΒΑΡΕΩΝ, βλέπουμε την  προστασία των εργαζομένων στις εργασίες αυτές, να περιορίζεται μόνο στο συνταξιοδοτικό μέρος και ελάχιστα έως καθόλου ήταν τα βήματα εντοπισμού των επαγγελματικών ασθενειών και αποφυγής εργατικών ατυχημάτων και παρά τις επιπλέον εισφορές που εισπράττονται για το σκοπό αυτό.  Παράλληλα, από τις δραματικές αλλαγές στο εργασιακό περιβάλλον και την εργασιακή ζούγκλα πού επικρατεί, αρκετές κατηγορίες εργαζομένων έχουν εκτοπιστεί από τα ΒΑΡΕΑ και δεν προστατεύονται

Εποχη: 28 Αυγουστου  2011

 

Του Κώστα Νικολάου:

Η δημιουργία κανονισμού Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, είχε την παραδοχή ότι αρκετές κατηγορίες εργαζόμενων αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα σοβαρούς κινδύνους τόσο για την υγεία τους όσο και την σωματική τους ακεραιότητα, ενώ η  ένταξη τους σε καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης, αναγνωρίζει την πρόωρη φθορά του οργανισμού αλλά και την αδυναμία για περεταίρω απασχόληση των εργαζομένων σε επικίνδυνες και ανθυγιεινές εργασίες.     Στόχος η προστασία των εργαζομένων αυτών από επαγγελματικούς κινδύνους και τα εργατικά ατυχήματα.

Ο κανονισμός αυτός, καθόρισε τις εργασίες και τι ειδικότητες που έπρεπε να ενταχτούν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, καθώς και τις επιχειρήσεις υψηλού κινδύνου στις οποίες επέβαλλε 1% επιπλέον ασφαλιστικές εισφορές για την πρόληψη ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών.

Η ένταξη στο καθεστώς των ΒΑΡΕΩΝ έχει να κάνει με την πρόωρη συνταξιοδότηση και δεν σχετίζεται  με επιπλέον μισθολογικό κόστος καθώς αρκετοί εργαζόμενοι, ενώ ανήκουν σε Βαρέα Ανθυγιεινά Επαγγέλματα δεν δικαιούνται και ανθυγιεινό επίδομα.

Το κόστος της πρόωρης συνταξιοδότησης βαρύνει τους ιδίους με πρόσθετο ποσοστό 5,60% επί των αποδοχών,  και κατά κύριο λόγο τους εργαζόμενους με 3,45% και τους εργοδότες κατά 2,15%, ενώ για τις κατηγορίες σε υπόγειες στοές μεταλλεία κ.λ., οι επιπλέον εισφορές ανέρχονται στο 10,50% των αποδοχών.

Ως προς την πρόωρη συνταξιοδότηση, αυτή χορηγείται κατά  5 χρόνια ενωρίτερα (60 ετών) στις γενικές κατηγορίες, ενώ για την κατηγορία οικοδόμων και εργαζομένων στον ΟΤΑ κατά 7 χρόνια ενωρίτερα (58 ετών) και για την κατηγορία  στοές μεταλλείων κατά 15 χρόνια ενωρίτερα (50 ετών).

Ως προς τα ποσά σύνταξης, αυτά είναι ίδια με τους υπόλοιπος  ασφαλισμένους, εκτός όσων δεν κάνουν χρήση της πρόωρης σύνταξης και συνταξιοδοτούνται με τις κοινές διατάξεις. Στην περίπτωση αυτή, δικαιούνται ιδική πριμοδότηση ανάλογα με τις ημέρες ασφάλισης στα ΒΑΡΕΑ.

 Επιστροφή στο μεσαιωνα

Παρά ταύτα, στο μισό αιώνα που πέρασε από την δημιουργία του κανονισμού των ΒΑΡΕΩΝ, βλέπουμε την  προστασία των εργαζομένων στις εργασίες αυτές, να περιορίζεται μόνο στο συνταξιοδοτικό μέρος και ελάχιστα έως καθόλου ήταν τα βήματα εντοπισμού των επαγγελματικών ασθενειών και αποφυγής εργατικών ατυχημάτων και παρά τις επιπλέον εισφορές που εισπράττονται για το σκοπό αυτό.

Παράλληλα, από τις δραματικές αλλαγές στο εργασιακό περιβάλλον και την εργασιακή ζούγκλα πού επικρατεί, αρκετές κατηγορίες εργαζομένων έχουν εκτοπιστεί από τα ΒΑΡΕΑ και δεν προστατεύονται ποια, όπως:

Λόγω του ότι έχουν χαμηλότερο ημερήσιο χρόνο εργασίας, (μερική απασχόληση), λόγω του ότι εμφανίζονται σε άλλη επιχείρηση (εργολαβίες), λόγω του ότι δηλώνονται ως «αυτόαπασχολούμενοι» ( δελτίο παροχής), λόγω του ότι δεν δηλώνονται (αδήλωτη εργασία), λόγο του ότι δεν δηλώνεται η πραγματική ειδικότητα ( ψευδές δηλώσεις).

Η κυβέρνηση, αντί να διορθώσει όλα τα παραπάνω αντί για μέτρα που θα βελτιώνουν την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων, έρχεται εσπευσμένα και καταργεί  τον κανονισμό  Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων  για να «επανεξέταση» όλες τις  κατηγορίες αυτές από την αρχή και «πάνω σε νέα βάση».

Στην ουσία, πρόκειται για ένα συντελούμενο έγκλημα σε βάρος των μισθωτών στις επικίνδυνες και ανθυγιεινές εργασίας, οι οποίοι εγκαταλείπονται πλέον στη τύχη τους.

Πέντε λόγοι που επιβεβαιώνουν την εγκληματική ενέργεια αυτή:

       Πρώτος λόγος:

Στόχος της επανένταξης στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα είναι ο αριθμός των εργαζομένων σε αυτά να «πέσει» από τις 700.000 που είναι σήμερα στις 450.000 καθώς σχετική πρόβλεψη υπάρχει και στο μνημόνιο, που αναφέρεται πως οι εργαζόμενοι στο ειδικό αυτό καθεστώς δεν πρέπει να ξεπερνούν το 10% του εργατικού δυναμικού!! 

       Δεύτερος  λόγος:

Δεν υπάρχει καμία τεκμηρίωση από πλευρά της κυβέρνησης, ότι οι λόγοι πού ορισμένες κατηγορίες εντάχτηκαν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, αυτοί δεν υφίστανται πλέον.

       Τρίτος λόγος :

Δεν υπάρχει  αναλογιστική μελέτη και δεν αποδεικνύεται από κάπου,  ότι η πρόωρη συνταξιοδότηση των κατηγοριών στα ΒΑΡΕΑ επιβαρύνει το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης. Αντιθέτως εάν αυτή γίνει και αφού πάρει υπόψη το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής των κατηγοριών αυτών και τις υψηλότερες εισφορές που καταβάλουν  τότε θα αναδεχτούν και   ωφέλει για το σύστημα.

       Τέταρτος λόγος:

Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι οι επιχειρήσεις έχουν βελτιωθεί και εκσυγχρονιστεί είναι αβάσιμος και συγκρούεται από άλλες διαπιστώσεις όπως, την ανικανότητα εντοπισμού και καταγραφής των επαγγελματικών ασθενειών αφού στην Ελλάδα αναγνωρίζονται μόνο 3,5 επαγγελματικές ασθένειες ανά 100.000 τι στιγμή που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες ο αντίστοιχος αριθμός φτάνει τους 575. Αλλά και από την μη καταγραφή όλων των εργατικών ατυχημάτων, αφού αυτά που καταγράφονται είναι της τάξης των 15.000 τη στιγμή που στο Βέλγιο με παρόμοιο εργατικό δυναμικό καταγράφηκαν 205.000 εργατικά ατυχήματα.

       Πέμπτος λόγος :

Το ενδιαφέρον για την υγεία των εργαζομένων, περιορίστηκε στους μισούς εργαζόμενους, δηλαδή μόνο στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ αφήνοντας έξω τα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία, και   σταμάτησε στο 1988 που έκλεισε και ο κατάλογος των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.

       Τέλος, ας το πούμε καθαρά, η κυβέρνηση αυτή δεν ενδιαφέρεται για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Ο κ. Κουτρουμάνης ως υπουργός εργασίας και ως τέως εκπρόσωπος των ασφαλισμένων είναι διπλά εκτεθειμένος απέναντί τους.

      

       ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2011

 

          Κώστας Νικολάου

          Μέλος

          Διοικούσας Επιτροπής

          ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

          nikolaou@kepea.gr

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΛΕΙΑ ΓΙΑ ΥΑΙΝΕΣ ΟΙ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Posted on 26/11/2011. Filed under: ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ |

Να ελεγχτεί, τι κρύβεται πίσω από τις 325.000 απολύσεις που εμφανίζονται ως «οικειοθελείς αποχωρήσεις»


 

Κόλαφος με τις εισφορές για την ανεργία. Αυτή τη φορά, οι εισφορές για την ανεργία, έχουν γίνει στόχος και κινδυνεύουν με ολικό αφανισμό.  Οι ύαινες μύρισαν φρέσκο κρέας και το περικύκλωσαν.

Το Υπουργείο εργασίας, ανοίγει όλες τις πόρτες για να κατασπαραχτεί ότι έχει απομείνει από τις εισφορές για την ανεργία.

Τα επιδόματα ανεργίας μπαίνουν σε νέα και πιο σκληρή δοκιμασία καθώς θέλουν να συνδεθούν και με εισοδηματικά κριτήρια!!  Δηλαδή όταν ο ένας από τους δύο συζύγους εργάζεται, τότε ο άλλος δεν θα δικαιούται το επίδομα ανεργίας!!

Το επίδομα ανεργίας, δεν είναι προνοιακό επίδομα, ούτε δωρεάν χορηγείται για να χειρίζεται καταυτόν τον τρόπο. Είναι ανταποδοτικό επίδομα, είναι χρήματα των εργαζομένων που έχουν παρακρατηθεί από τον μισθό τους για το σκοπό αυτό και τα οποία δεν είναι λίγα.

Να τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Το χρήμα ρέει άφθονο

Τα ποσοστά εισφορών για τα Ταμεία κοινωνικής προστασίας  αναλογούν, σε 7,96%  για τον  Ο.Α.Ε.Δ, σε 1,75% για τον Ο.Ε.Κ. και σε 0,70% για τον Ο.Ε.Ε..  Οι εισφορές υπολογίζονται στο σύνολο των αποδοχών των εργαζομένων και εισπράττονται για λογαριασμό των Ταμείων αυτών από το ΙΚΑ.

Έτσι, σύμφωνα με τον κρατικό προϋπολογισμό του 2011, οι εισφορές  (μισθωτών – εργοδοτών) των Ταμείων αυτών ανέρχονται στις 3.165,62 εκ. , από τα Π.Δ.Ε. & ΕΣΠΑ  υπολογίζονται 1.115 εκ.,  ενώ από τον κρατικό προϋπολογισμό θα χορηγηθούν μόνο 500 εκ. €. Σύνολο εσόδων  4.817,97 εκ. €.

Με βάση και την αναλογία εισφορών, το μεγαλύτερο μέρος των ποσών αυτών, σχεδόν τα 4 δις ευρώ είναι για τον ΟΑΕΔ.

Ποιοι είναι δικαιούχοι επιδόματος ανεργίας;

Δικαίωμα επιδόματος έχουν οι μισθωτοί των οποίων καταγγέλθηκε ή έληξε η σύμβαση εργασίας, και έχουν πραγματοποιήσει έναν αριθμό ημερών εργασίας.

Το ποσό είναι για όλους το ίδιο, ανέρχεται στα 454,25€ και αντιστοιχεί στο 61% του κατώτατου μισθού, ενώ η χρονική περίοδος επιδότησης είναι από 5 έως 12 μήνες, καθώς εξαρτάται από τις ημέρες εργασίας κατά το τελευταίο 14μηνο.

Έτσι, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ ( Ιανουάριος 2011), από τους 689.558 καταγραμμένους ανέργους, μόνο οι 258.285 (ποσοστό 37.45%)  είναι δικαιούχοι επιδόματος ανεργίας, ενώ το υπόλοιπο 62,55% των ανέργων δεν λαμβάνει κανένα επίδομα!!          

Αλλά και από τους δικαιούχους αυτούς, μόνο οι 147.774 (ποσοστό 57,21%) είναι κοινοί επιδοτούμενοι (για ολόκληρο χρόνο) ενώ οι 110.511 ποσοστό 42,79% είναι επιδοτούμενοι από εργασίες προσωρινής απασχόλησης, δηλαδή λαμβάνουν επίδομα για λιγότερο χρόνο.

            Από τα 4 δις,  πόσα παίρνουν τελικά οι άνεργοι;

Όλα τα στοιχεία καταμαρτυρούν πως από τα 4δις που εισπράττονται  μόνο το 1.5 δίς επιστέφει ξανά στους ανέργους.

Τα χαμηλά ποσά του επιδόματος ανεργίας (454,25 €), ο χαμηλός αριθμός δικαιούχων(258.285), και από τους οποίους το 45,58% επιδοτείται για μικρότερη χρονική διάρκεια, είναι στοιχεία που μας δείχνουν πως τα συνολικά ποσά των επιδομάτων ανεργίας δεν ξεπερνούν τα 1.5δις ευρώ.

Έτσι ενώ για την ανεργία εισπράττονται υπέρογκα ποσά, στους ίδιους τους ανέργους καταλήγουν ελάχιστα.

Υπάρχει αναντιστοιχία, σε βαθμό ληστείας, μεταξύ εισφορών και χορηγήσεων. Υπάρχει επίσης αναντιστοιχία  και μάλιστα σε βαθμό υπεξαίρεσης, μεταξύ ατομικών εισφορών και επιδόματος, καθώς το επίδομα ανεργίας δεν συμβαδίζει με τους μισθούς, όπως γίνεται με τις εισφορές, και χορηγείται για όλους το ίδιο.

            Πού πηγαίνουν όμως τα λεφτά;

Ένα είναι σίγουρο, ότι αυτά δεν πηγαίνουν στους ανέργους.

Μπαράζ από «προγράμματα» και  επιδοτήσεις θέσεων εργασίας. Επιδοτούν θέσεις εργασίας τάχα για να προστατέψουν την εργασία, και με τον τρόπο αυτό, κάθε χρόνο ροκανίζουν τις εισφορές που προορίζονται για την ανεργία. Και για του λόγου το αληθές, τα κονδύλια μόνο για ένα πρόγραμμα, όπως αυτό της επιδότησης των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, ξεπερνούν το 1δις ευρώ!!

Ο ισχυρισμός ότι με τον τρόπο αυτό, προστατεύονται οι θέσεις εργασίας και δεν γίνονται απολύσεις, είναι αβάσιμος και αναληθής καθώς τα στοιχεία καταμαρτυρούν το αντίθετο.

Οι επιχειρήσεις και επιδοτούνται για να μην απολύουν, ενώ απολύουν όποτε θέλουν και λογαριασμό δεν δίνουν.

325.000 απολύσεις το 2010 ως «οικειοθελείς αποχωρήσεις» 

Στα ψιλά και απαρατήρητα, περνούν τα στοιχεία του ΟΑΕΔ για τις απολύσεις, όπου πέραν των άλλων, ένας μεγάλος αριθμός απολυμένων, εμφανίζονται ως «οικειοθελείς αποχωρίσεις»!!!

Τα νούμερα που εμφανίζουν απολυμένους ως «οικειοθελείς αποχωρίσεις» είναι κραυγαλέα. Για το μήνα Δεκέμβριο καταγράφηκαν 22.652, για τον Νοέμβριο 22.731, για τον Οκτώβριο 26.805, για τον Σεπτέμβριο 33.886, για τον Αύγουστο 25.380, για τον Ιούλιο 29.417, για τον Ιούνιο 28.592, και 135.000 για τους  υπόλοιπους πέντε μήνες, σύνολο «οικειοθελών αποχωρήσεων» 324.463 !!

Θα πρέπει να είμαστε αφελείς για να πιστέψουμε, πως μέσα σε ένα χρόνο, ξαφνικά 325.000 εργαζόμενοι, αποχώρισαν από την εργασία τους και δεν απολύθηκαν.

Μύθος η προστασία θέσεων εργασίας από επιδοτήσεις

Από τα νούμερα αυτά, εάν εξαιρέσουμε τις ελάχιστες πραγματικές αποχωρήσεις, καθώς και τις αποχωρίσεις λόγο συνταξιοδότησης, οι οποίες σύμφωνα με το ΙΚΑ κυμαίνονται στις 50-60 χιλιάδες το χρόνο, τότε θα πρέπει να μιλήσουμε για 250.000  απολύσεις, και όχι για αποχωρίσεις.

            Γιατί όμως δηλώνονται ως αποχωρίσεις;

Σοβαροί λόγοι που επιβάλουν την παραποίηση των στοιχείων αυτών, έχουν μόνο οι επιχειρήσεις, οι οποίες  έχουν δεσμευτεί να μην απολύσουν προσωπικό, αφού για το σκοπό αυτό έχουν επιδοτηθεί με σημαντικά χρηματικά ποσά, τα οποία θα πρέπει να επιστρέψουν.

Συνεπώς, μόνο οι επιχειρήσεις που επιδοτούνται από τον ΟΑΕΔ, έχουν σοβαρούς λόγους να παραποιούν τα στοιχειά αυτά και  εδώ θα πρέπει να στραφεί η προσοχή και να ελεγχτούν όλες οι επιχειρήσεις αυτές.

Τέλος, αυτό το πάρτι  των επιδοτήσεων, που δεν έχει αρχή και τέλος, τάχα να προστατευτεί η εργασία, και μάλιστα με χρήματα των εργαζομένων, θα πρέπει να τελειώσει.   

           

ΑΠΡΙΛΗΣ 2011

               

              

Νικολάου Κώστας          

Μέλος           

Διοικούσας Επιτροπής

ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ε.Κ.Α.: ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Posted on 13/05/2011. Filed under: ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ |

Α. ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΥΠΕΡΕΡΓΑΣΙΑ-ΥΠΕΡΩΡΙΑ

Πλήρης / κανονική απασχόληση υπάρχει όταν συμφωνείται παροχή

εργασίας που καλύπτει το ωράριο πλήρους απασχολήσεως που ισχύει στην

επιχείρηση, το οποίο μπορεί να προκύπτει από τη σχετική Συλλογική Σύμβαση

Εργασίας, τον Κανονισμό Εργασίας, τις ατομικές συμβάσεις εργασίας, την

επιχειρησιακή συνήθεια κ.ο.κ. . Η παροχής εξαρτημένης εργασίας πλήρους

απασχόλησης λαμβάνει χώρα εντός του νομίμου ωραρίου, το οποίο, μετά την ΕΓΣΣΕ

της 14-2-1984 μέχρι και σήμερα, δεν μπορεί να ξεπεράσει τις 40 ώρες την εβδομάδα.

Η σημασία των διατάξεων για το ανώτατο νόμιμο ωράριο έχει πρακτική εφαρμογή και αφορά τον τρόπο πρόσθετης αμοιβής.

Ειδικότερα με το άρθ.1 του Ν.3385/2005 αντικαθίσταται το άρθρο 4 του

Ν.2874/2000 και καθιερώνεται για τις επιχειρήσεις στις οποίες εφαρμόζεται

συμβατικό ωράριο εργασίας έως 40 ωρών την εβδομάδα, η απασχόληση 5 ωρών

επιπλέον εβδομαδιαίως, για τις επιχειρήσεις που εφαρμόζουν πενθήμερο και 8ωρών εβδομαδιαίως για τις επιχειρήσεις που εφαρμόζουν εξαήμερο, ως υπερεργασία, η πραγματοποίηση της οποίας ανήκει στην διακριτική ευχέρεια του εργοδότη.

Σύμφωνα με το άρθρο 74 Ν.3863/10, η ώρα υπερεργασίας (41η – 45η εβδομαδιαίως για πενθήμερη απασχόληση, 41η-48η για εξαήμερη απασχόληση) αμείβεται με προσαύξηση του ωρομισθίου κατά 20% και δεν απαιτεί άδεια από την Επιθεώρηση Εργασίας.

Ο νομοθέτης σαφώς ορίζει ότι ο εργοδότης έχει την ευχέρεια, κατά την

κρίση του, ασκώντας το διευθυντικό δικαίωμα να ζητήσει από τους μισθωτούς να

απασχοληθούν για τις ώρες της υπερεργασίας, εντός του εβδομαδιαίου ωραρίου

εργασίας, χωρίς έγκριση άδειας δημόσιας αρχής δηλ. της Κοινωνικής Επιθεώρησης

Εργασίας του Σ.ΕΠ.Ε., ούτε σχετικής αναγγελίας προς αυτή. Οι μισθωτοί είναι

υποχρεωμένοι αντίστοιχα, να παρέχουν τη ζητηθείσα από τον εργοδότη εργασία,

εντός των νομίμων ορίων της υπερεργασίας σε εβδομαδιαία βάση

Η απασχόληση του εργαζόμενου πέραν των 45 ωρών την εβδομάδα για τις

επιχειρήσεις που εφαρμόζουν πενθήμερο ή των 48 ωρών τη βδομάδα για τις

επιχειρήσεις που εφαρμόζουν εξαήμερο, θεωρείται υπερωριακή απασχόληση. Η

υπερωριακή απασχόληση διακρίνεται σε «νόμιμη» και «κατ’εξαίρεση». Νόμιμη είναι εκείνη που παρέχεταιαπό τον εργαζόμενο υπό τη συνδρομή των προϋποθέσεων του νόμου οι οποίες είναι :α) να υφίσταται σοβαρός λόγος που επιβάλλει την πραγματοποίησή της, β) η διάρκειά της να κυμαίνεται στα όρια που ορίζονται από το νόμο και γ) πριν την πραγματοποίησή της να λαμβάνεται άδεια της αρμόδιας αρχής.

Η άδεια αυτή δίδεται μετά την έγγραφη αναγγελία στις κατά τόπους αρμόδιες

Επιθεωρήσεις Εργασίας στην οποία περιλαμβάνονται τα ονοματεπώνυμα των

μισθωτών, οι ώρες και ημέρες απασχόλησης του καθενός, καθώς και η αμοιβή που

θα καταβληθεί για κάθε ώρα. Η χορήγηση αδειών υπερωριακής εργασίας πέραν των επιτρεπτών ανωτάτων ορίων, γίνεται με αποφάσεις του Υπουργού Εργασίας και μετά από γνώμη του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας. Κάθε εργαζόμενος δικαιούται για κάθε ώρα νόμιμης υπερωρίας και μέχρι τη συμπλήρωση 120 ωρών ετησίως, αμοιβή ίση με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά 40%.

Για πέραν των 120 ωρών ετησίως νόμιμης υπερωριακής απασχόλησης παρέχεται αμοιβή ίση με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο, προσαυξημένο κατά 60%. Το ανώτατο όριο υπερωριακής εργασίας καθορίζεται με αποφάσεις του Υπουργού Εργασίας που

εκδίδονται κάθε χρόνο ή κάθε εξάμηνο και καλύπτουν είτε όλη την επικράτεια είτε

ορισμένες περιφέρειες ή αφορούν ορισμένους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας ή και ειδικότητες μισθωτών (Ν.Δ. 515/70, Ν.Δ. 1037/71, Α.Ν. 547/37 κλπ.)

Η κατ’εξαίρεση υπερωρία δηλ. κάθε ώρα που πραγματοποιείται και δεν

θα τηρηθούν οι προβλεπόμενες από το νόμο διαδικασίες έγκρισης αμείβεται με

αποζημίωση ίση με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά 80%.

 

ΠΡΟΣΟΧΗ:

Η απασχόληση κατά την έκτη ημέρα της εβδομάδας, σύμφωνα

με τη νομολογία, είναι άκυρη γιατί βρίσκεται εκτός των 40 ωρών και των 5 εργασίμων ημερών και έτσι αμείβεται κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, μ’άλλα λόγια ούτε αποτελεί ούτε προσμετράται στην εβδομαδιαία υπερωριακή απασχόληση.

Σύμφωνα με το άρθρο 8 του Ν. 3846/10 (ΦΕΚ 66 Α/11-5-2010), το οποίο

επιγράφεται «Εργασία που παρέχεται την έκτη ημέρα της εβδομάδος κατά παράβαση του πενθημέρου», ορίζονται τα εξής: «Η εργασία, που παρέχεται την έκτη ημέρα της εβδομάδος, κατά παράβαση του συστήματος πενθήμερης εργασίας, ανεξάρτητα από τις προβλεπόμενες κυρώσεις, αμείβεται με το καταβαλλόμενο ημερομίσθιο προσαυξημένο κατά 30%. Δεν υπάγονται στη διάταξη αυτή οι απασχολούμενοι σε ξενοδοχειακές και επισιτιστικές επιχειρήσεις».

 

Β. ΕΙΔΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ- ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

1. Με το άρθρο 1 του Ν. 2639/1998 θεσπίστηκε ως ειδική μορφή

απασχόλησης για παροχή υπηρεσιών ή έργου το τεκμήριο, μαχητό πάντοτε όπως

έκρινε ήδη η νομολογία των Ελληνικών Δικαστηρίων, εάν η γραπτή συμφωνία μεταξύ εργοδότη και απασχολούμενου κατατίθετο εντός δεκαπέντε (15) ημερολογιακών ημερών στην οικεία Κοινωνική Επιθεώρηση Εργασίας, ότι δεν υποκρύπτεται σύμβαση εξαρτημένης εργασίας.

Με το άρθρο 1 Ν.3846/10 ορίστηκε ότι «η συμφωνία μεταξύ εργοδότη και απασχολούμενου για παροχή υπηρεσιών ή έργου, για ορισμένο ή αόριστο χρόνο, ιδίως στις περιπτώσεις αμοιβής κατά μονάδα εργασίας (φασόν), τηλεργασίας, κατ΄ οίκον απασχόλησης, τεκμαίρεται ότι υποκρύπτει σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, εφόσον η εργασία παρέχεται αυτοπροσώπως, αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στον ίδιο εργοδότη για εννέα (9) συνεχείς μήνες».

Μ’άλλα λόγια, εφόσον η απασχόληση σε σύμβαση έργου ή υπηρεσιών παρέχεται

αυτοπροσώπως για εννέα συνεχείς μήνες και πάνω ισχύει το τεκμήριο ότι υπάρχει

σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και άρα εφαρμόζονται όλες οι διατάξεις της

εργατικής νομοθεσίας. Με τη νέα διάταξη δεν απαιτείται πλέον γνωστοποίηση της

γραπτής συμφωνίας εργοδότη και απασχολούμενου στο Σ.ΕΠ.Ε.

2. Όπως προκύπτει από το άρθρο 2 του ν. 3846/10 (ΦΕΚ 66 Α/11-5-2010),

με συμφωνία μεταξύ εργοδότη και μισθωτού, η οποία είναι υποχρεωτικώς έγγραφη

και γνωστοποιείται στην Επιθεώρηση Εργασίας μέσα σε 8 ημέρες από την κατάρτισή της, μπορεί να καθιερωθεί οιαδήποτε μορφή μερικής απασχόλησης. Δηλ. μπορεί να καθιερωθεί:

– Καθημερινή απασχόληση (6ήμερο ή 5ήμερο, αναλόγως του

εφαρμοζόμενου συστήματος) αλλά με μειωμένο ωράριο (μερική

απασχόληση παρ.2 άρθρ.2)

– Διαλείπουσα απασχόληση επί λιγότερες ημέρες (των 6 ή 5) με μειωμένο

ωράριο (παρ.2 άρθρ.2)

– Εκ περιτροπής απασχόληση επί λιγότερες ημέρες αλλά με πλήρες

ωράριο (παρ.3 άρθρ.2)

– Καθημερινή απασχόληση για μερικές ημέρες με λιγότερες ώρες και για

τις υπόλοιπες με πλήρες ωράριο (συνδυασμός μερικής απασχόλησης

και εκ περιτροπής απασχόλησης- παρ.2 και 3)

Μονομερώς μπορεί να καθιερωθεί μόνο η μερική απασχόληση με τη μορφή

της εκ περιτροπής εργασίας, με απόφαση του εργοδότη, εφόσον συντρέχουν οι

προϋποθέσεις και τηρηθεί η εξής διαδικασία: «Αν περιοριστούν οι δραστηριότητές

του ο εργοδότης μπορεί, αντί καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, να επιβάλλει

σύστημα εκ περιτροπής απασχόλησης στην επιχείρησή του, η διάρκεια της οποίας

δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τους εννέα (9) μήνες στο ίδιο ημερολογιακό έτος, μόνο εφόσον προηγουμένως προβεί σε ενημέρωση και διαβούλευση με τους νόμιμους εκπροσώπους των εργαζομένων, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 260/2006 και του ν. 1767/1988…» (άρθρ.17 παρ.3 Ν. 3899/10).

Η απόφαση του εργοδότη γνωστοποιείται στην Επιθεώρηση Εργασίας

μέσα σε 8 ημέρες από τη λήψη της. Την απόφαση αυτή μπορεί να υπογράφει μόνο ο εργοδότης καθώς δεν απαιτείται υπογραφή και του μισθωτού αφού πρόκειται για

μονομερή πράξη.

Σημειώνεται ότι η υποχρέωση για ενημέρωση και διαβούλευση για την εκ

περιτροπής εργασία καθώς και το χρονικό όριο του 9μηνου, ισχύει μόνο για τη

μονομερή επιβολή της εκ περιτροπής και όχι για τη συμφωνημένη (η οποία, αν λάβει χώρα, τροποποιεί αορίστως τη σύμβαση εργασίας).

3. ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΕΡΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

Αν παραστεί ανάγκη για πρόσθετη εργασία πέρα από τη συμφωνηθείσα

μερική απασχόληση , ο εργαζόμενος έχει υποχρέωση να την παράσχει, εφόσον είναι

σε θέση να το κάνει και η άρνησή του θα ήταν αντίθετη με την καλή πίστη, χωρίς

προσαύξηση στη συμπληρωματική αμοιβή (η προσαύξηση 10% που είχε θεσπιστεί

με το Ν. 3846/10, καταργήθηκε λίγους μήνες μετά, με το Ν. 3899/10). Ο μερικώς

απασχολούμενος μπορεί να αρνηθεί την παροχή εργασίας πέραν της

συμφωνημένης, όταν αυτή η πρόσθετη εργασία λαμβάνει χώρα κατά συνήθη τρόπο.

Καταγγελία της σύμβασης εργασίας λόγω μη αποδοχής από τον μισθωτό

εργοδοτικής πρότασης για μερική απασχόληση είναι άκυρη.

Οι μερικώς απασχολούμενοι μισθωτοί έχουν δικαίωμα ετήσιας κανονικής άδειας

ανάπαυσης ή αναψυχής με αποδοχές και επίδομα αδείας, με βάση τις αποδοχές που θα ελάμβαναν εάν εργάζονταν κανονικά κατά το χρονικό διάστημα της αδείας τους, για τη διάρκεια της οποίας εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 2 του Α.Ν. 539/1945. Η απασχόληση κατά την Κυριακή ή άλλη ημέρα αργίας (προσαύξηση 75%), ως και η νυκτερινή εργασία (προσαύξηση 25%) συνεπάγεται την καταβολή της νόμιμης προσαύξησης.

Αν η μερική απασχόληση έχει καθοριστεί με ημερήσιο ωράριο μικρότερης

διάρκειας από το κανονικό, η παροχή της συμφωνημένης εργασίας των μερικώς

απασχολουμένων πρέπει να είναι συνεχόμενη και να παρέχεται μία φορά την ημέρα ανεξάρτητα αν η επιχείρηση έχει συνεχή ή μη ημερήσια λειτουργία π.χ. εμπορικό κατάστημα. Το συνεχόμενο ημερήσιο ωράριο εργασίας δεν εφαρμόζεται μόνο στους οδηγούς αυτοκινήτων μεταφοράς μαθητών, νηπίων και βρεφών και στους συνοδούς αυτών που εργάζονται στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, στους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς και στα νηπιαγωγεία, αλλά και στους καθηγητές που εργάζονται στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών και μέσης εκπαίδευσης.

 

ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

(πηγή : Σπ. Νιάρχου «Πρακτικός Οδηγός Ασφαλιστικών και Εργατικών Θεμάτων»)

 

1- με ημερήσιο ωράριο κάτω των 4 ωρών

Περίπτωση 1η

με ημερήσια ή μηνιαία αμοιβή μεγαλύτερη ή ίση του Τ.Η. της 1ης

Ασφαλιστικής Κλάσης (11,06) ή του 25πλάσιου αυτής, αντίστοιχα (25 x 11,06)

Στην περίπτωση αυτή, ο αριθμός των κατά μήνα ημερών ασφάλισης βρίσκεται με τη

διαίρεση του συνόλου των καταβαλλόμενων μηνιαίων αποδοχών δια του ποσού του εκάστοτε ισχύοντος Τ.Η. της 1ης Ασφαλιστικής Κλάσης (άρθρο 18, παρ. 3, εδάφιο α’ του Κ.Α. ΙΚΑ).

Εάν από τη διαίρεση προκύψει κλάσμα, θεωρείται πλήρης ημέρα ασφάλισης, για την οποία ο ασφαλισμένος και ο εργοδότης υποχρεούνται να καταβάλουν την εισφορά της 1ης Ασφαλιστικής Κλάσης (άρθρο 18, παρ. 3, εδάφιο β’ του Κ.Α. ΙΚΑ).

 

Περίπτωση 2η

με ημερήσια αμοιβή ή μηνιαία αμοιβή μεγαλύτερη του Τ.Η. της 1ης

Ασφαλιστικής Κλάσης (11,06) ή του 25πλάσιου αυτής, αντίστοιχα (25 x 11,06). Στην

περίπτωση αυτή δεν ισχύει η παρ. 3 του άρθρου 18 του Κ.Α. ΙΚΑ, αλλά η παρ. 2 του

άρθρου 18 του Κ.Α. ΙΚΑ (εγκύκλιος 44/1975), οπότε οι μέρες ασφάλισης για όσους

αμείβονται με μισθό είναι 25, ανεξάρτητα εάν οι εργάσιμες ημέρες του μήνα είναι 24-27 και των ανελλιπώς απασχολούμενων με ημερομίσθιο (όλες τις εργάσιμες ημέρες του μήνα, 24-28) = δλδ Ε.Η.*1,2

Σε περίπτωση παροχής εργασίας λιγότερες ημέρες κατά εβδομάδα, λόγω

απουσίας ή πρόσληψης ή αποχώρησης κατά τη διάρκεια αυτής, ο αριθμός των είκοσι πέντε (25) για τους αμειβόμενους με μισθό ή ο αριθμός των είκοσι τεσσάρων – είκοσι οκτώ (24-28) για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο, μειώνεται ανάλογα με τον αριθμό των εργασίμων ημερών του πενθήμερου που ο μισθωτός δεν παρείχε τις υπηρεσίες και ως εκ τούτου δεν δικαιούνται αμοιβής (άρθρο 18, παρ. 2, εδάφιο γ’, περ. α’ και β’ του Κ.Α. ΙΚΑ), ως ακολούθως:

(1) Αμειβόμενοι με μισθό και εβδομαδιαία απουσία 1 ημέρας (25-1)

Αμειβόμενοι με μισθό και εβδομαδιαία απουσία 2 ημερών (25-2)

Αμειβόμενοι με μισθό και εβδομαδιαία απουσία 3 ημερών (25-4)

Αμειβόμενοι με μισθό και εβδομαδιαία απουσία 4 ημερών (25-5)

Αμειβόμενοι με μισθό και εβδομαδιαία απουσία 5 ημερών (25-6)

(2) Αμειβόμενοι με ημερομίσθιο και εβδομαδιαία απουσία 1 ημέρας (ΗΕ-1)

Αμειβόμενοι με ημερομίσθιο και εβδομαδιαία απουσία 2 ημερών (ΗΕ-2)

Αμειβόμενοι με ημερομίσθιο και εβδομαδιαία απουσία 3 ημερών (ΗΕ-4)

Αμειβόμενοι με ημερομίσθιο και εβδομαδιαία απουσία 4 ημερών (ΗΕ-5)

Αμειβόμενοι με ημερομίσθιο και εβδομαδιαία απουσία 5 ημερών (ΗΕ-6)

 

Περίπτωση 3η

με ημερήσια αμοιβή μεγαλύτερη του Τ.Η. της 1ης Ασφαλιστικής Κλάσης και

διάρκεια εβδομαδιαίας απασχόλησης κάτω των 5 ημερών. Στην περίπτωση αυτή, ο

αριθμός των ημερών ασφάλισης είναι ανάλογος του αριθμού των ημερών

πραγματικής απασχόλησης είτε αμείβονται με μισθό είτε με ημερομίσθιο.

 

2. -με ημερήσιο ωράριο άνω των 4 ωρών

και με ημερήσια ή μηνιαία αμοιβή μεγαλύτερη του Τ.Η. της 1ης Ασφαλιστικής Κλάσης (11,06) ή του 25πλάσιου αυτής, αντίστοιχα (25 x 11,06) το ΙΚΑ αναγνωρίζει τόσες ημέρες ασφάλισης όσες ακριβώς είναι οι πραγματικές ημέρες εργασίας του

πενθήμερου, δηλαδή 20, 21, 22 ή 23 (η θέση του ΙΚΑ έχει δεχθεί σφοδρές

επικρίσεις).

Σε περίπτωση ελλιπούς απασχόλησης, δηλαδή με απουσίες κατά τη διάρκεια

της εβδομάδας, ο ημερήσιος μισθός εξευρίσκεται με τη διαίρεση των αντίστοιχων

αποδοχών δια του αριθμού των πραγματικών ημερών εργασίας προσαυξημένων

κατά μία (1) ημέρα, εφόσον κατά την εβδομάδα μη πλήρους απασχόλησης

παρασχέθηκε εργασία τριών (3) ημερών (άρθρο 18, παρ. 2, εδάφιο δ’, περ. α’ και β’

του Κ.Α. ΙΚΑ).

Κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, αν ο εργαζόμενος μέσα στη

διάρκεια της εβδομάδας, λόγω απουσίας ή πρόσληψης ή αποχώρησης, εργαστεί μία (1) ή δύο (2) ημέρες, οι ασφαλιστέες ημέρες ανέρχονται σε μία (1) ή δύο (2), ενώ αν εργαστεί τρεις (3), οι ασφαλιστέες ημέρες ανέρχονται σε τέσσερις (4), δηλαδή τρεις (3) ημέρες από πραγματική εργασία και μία (1) ημέρα από προσαύξηση (3 x 1,2 =3,6 ή 4).

Εάν τώρα ο μισθωτός μέσα στη διάρκεια της εβδομάδας απουσιάσει μία (1) ή

δύο (2) ημέρες, τότε ο αριθμός των ασφαλιστέων ημερών κατά την εβδομάδα αυτή

μειώνεται κατά μία (1) ή δύο (2) ημέρες, αντίστοιχα, ενώ αν απουσιάσει τρεις (3), θα μειωθεί κατά τέσσερις (4) κλπ. (εγκύκλιος 114/1981, έγγραφο 49366/1981 – ΦΕΚ

606/Β’/12.2.1981).

Ασφάλιση στην εκ περιτροπής απασχόληση

Οι μισθωτοί που απασχολούνται με σύστημα εκ περιτροπής εργασίας και

αμείβονται με μισθό ή ημερομίσθιο, αναγνωρίζουν στην ασφάλιση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

τόσες ημέρες εργασίας όσες ακριβώς είναι οι εργάσιμες ημέρες κάθε μισθολογικής

περιόδου. 5ς ημερήσιος μισθός των προσώπων αυτών λογίζεται το πηλίκο της

διαίρεσης του συνόλου των αποδοχών της μισθολογικής περιόδου δια του αριθμού

των ημερών εργασίας που θα αναγνωριστούν στην ασφάλιση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Σημειώνεται ότι, στην προκειμένη περίπτωση, δεν ισχύουν οι διατάξεις περί

προσαύξησης των ημερών ασφάλισης κατά μία (1) ημέρα για παρεχόμενη εργασία

τριών (3) ημερών κατά εβδομάδα, δεδομένου ότι οι διατάξεις του άρθρου 18, παρ. 2, εδάφιο δ’, περ. α’ και β’ του Κ.Α. ΙΚΑ ισχύουν μόνο για τους ανελλιπώς

απασχολούμενους με σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας, εφόσον βέβαια μέσα στη διάρκεια της εβδομάδας μη πλήρους απασχόλησης εργάστηκαν, λόγω απουσίας ή πρόσληψης ή αποχώρησης, τρεις (3) ημέρες συνολικά (εγκύκλιος

114/1981, έγγραφο 49366/Φ.Υ.606/12.8.1981).

 

Γ. ΑΠΟΛΥΣΗ-ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ

Η καταγγελία της σύμβασης σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου

χρόνου διακρίνεται σε τακτική και έκτακτη. Τακτική είναι η καταγγελία που γίνεται με προμήνυση (προειδοποίηση), γεγονός που σημαίνει ότι τα έννομα αποτελέσματά της επέρχονται μετά την πάροδο ορισμένης προθεσμίας. Η τακτική καταγγελία είναι δυνατή μόνο σε εργαζομένους που έχουν υπαλληλική ιδιότητα και όχι στους εργατοτεχνίτες.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η καταγγελία επέρχεται με την κοινοποίηση του εγγράφου με το οποίο προειδοποιείται ο μισθωτός για την επερχόμενη λύση της σύμβασης εργασίας. Δηλαδή, με την κοινοποίηση του εγγράφου της

προειδοποίησης, έχει ήδη επέλθει η απόλυση (δηλ. η βούληση του εργοδότη έχει ήδη περιέλθει σε γνώση του μισθωτού) και μόνο οι έννομες συνέπειές της μετατίθενται για το χρονικό σημείο της λύσης της εργασιακής σχέσης και της καταβολής της αποζημίωσης.

 

Άτακτη καταγγελία θεωρείται η καταγγελία την οποία κάνει ο εργοδότης

χωρίς να τηρήσει τις προθεσμίες προειδοποίησης, ή τηρεί μικρότερες από τις

νόμιμες, προθεσμίες. Απαραίτητα στοιχεία της είναι α) η τήρηση εγγράφου τύπου, β) η καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης και γ) καταχώρηση της απασχόλησης του

απολυθέντος στα τηρούμενα από το ΙΚΑ μισθολόγια.

 

ΠΟΣΟ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ: ΧΡΟΝΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ (στον ίδιο εργοδότη)

 

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ (Τακτικές αποδοχές)

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

 

Χρόνος προειδοποίησης

Ποσόν αποζημίωσης

1 έτος συμπληρωμένο 2 μηνών 1 μήνας 1 μηνός

2 έτη συμπληρωμένα 2 μηνών 2 μήνες 1 μηνός

3 έτη συμπληρωμένα 2 μηνών 2 μήνες 1 μηνός

4 έτη συμπληρωμένα 3 μηνών 2 μήνες 1 1/2 μηνών

5 έτη συμπληρωμένα 3 μηνών 3 μήνες 1 1/2 μηνών

6 έτη συμπληρωμένα 4 μηνών 3 μήνες 2 μηνών

7 έτη συμπληρωμένα 4 μηνών 3 μήνες 2 μηνών

8 έτη συμπληρωμένα 5 μηνών 3 μήνες 2 1/2 μηνών

9 έτη συμπληρωμένα 5 μηνών 3 μήνες 2 1/2 μηνών

10 έτη συμπληρωμένα 6 μηνών 4 μήνες 3 μηνών

11 έτη συμπληρωμένα 7 μηνών 4 μήνες 3 1/2 μηνών

12 έτη συμπληρωμένα 8 μηνών 4 μήνες 4 μηνών

13 έτη συμπληρωμένα 9 μηνών 4 μήνες 4 1/2 μηνών

14 έτη συμπληρωμένα 10 μηνών 4 μήνες 5 μηνών

15 έτη συμπληρωμένα 11 μηνών 5 μήνες 5 1/2 μηνών

16 έτη συμπληρωμένα 12 μηνών 5 μήνες 6 μηνών

17 έτη συμπληρωμένα 13 μηνών 5 μήνες 6 1/2 μηνών

18 έτη συμπληρωμένα 14 μηνών 5 μήνες 7 μηνών

19 έτη συμπληρωμένα 15 μηνών 5 μήνες 7 1/2 μηνών

20 έτη συμπληρωμένα 16 μηνών 6 μήνες 8 μηνών

21 έτη συμπληρωμένα 17 μηνών 6 μήνες 8 1/2 μηνών

22 έτη συμπληρωμένα 18 μηνών 6 μήνες 9 μηνών

23 έτη συμπληρωμένα 19 μηνών 6 μήνες 9 1/2 μηνών

24 έτη συμπληρωμένα 20 μηνών 6 μήνες 10 μηνών

25 έτη συμπληρωμένα 21 μηνών 6 μήνες 10 1/2 μηνών

26 έτη συμπληρωμένα 22 μηνών 6 μήνες 11 μηνών

27 έτη συμπληρωμένα 23 μηνών 6 μήνες 11 1/2 μηνών

28 έτη συμπληρωμένα 24 μηνών 6 μήνες 12 μηνών

Σύμφωνα με την παρ. 5.α. του Ν. 3899/2010 (ΦΕΚ 212 Α/17-12-2010): «Στην

παράγραφο 2 του άρθρου 74 του ν. 3863/ 2010 προστίθεται εδάφιο ως εδάφιο Α΄ ως εξής:

Α. Η απασχόληση με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου λογίζεται ως

απασχόληση δοκιμαστικής περιόδου για τους πρώτους δώδεκα (12) μήνες από την

ημέρα ισχύος της και η οποία μπορεί να καταγγελθεί χωρίς προειδοποίηση και χωρίς αποζημίωση απόλυσης, εκτός κι αν άλλο συμφωνήσουν τα μέρη.’»

 

ΠΟΣΟ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ:

 

ΧΡΟΝΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ

2 μήνες έως 1 έτος 5 ημερομίσθια

1 έτος έως 2 έτη 7 ημερομίσθια

2 έτη έως 5 έτη 15 ημερομίσθια

5 έτη έως 10 έτη 30 ημερομίσθια

10 έτη έως 15 έτη 60 ημερομίσθια

15 έτη έως 20 έτη 100 ημερομίσθια

20 έτη έως 25 έτη 120 ημερομίσθια

25 έτη έως 30 έτη 145 ημερομίσθια

30 έτη και άνω 165 ημερομίσθια

Σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ. 3 του Ν. 3863/2010 (ΦΕΚ 115 Α/15-7-2010) « Όταν η

αποζημίωση λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας υπερβαίνει τις αποδοχές δύο (2) μηνών, ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλει κατά την απόλυση μέρος της αποζημίωσης που αντιστοιχεί στις αποδοχές δύο (2) μηνών.

Το υπόλοιπο ποσό καταβάλλεται σε διμηνιαίες δόσεις, καθεμία από τις οποίες δεν μπορεί να είναι κατώτερη από τις αποδοχές δύο (2) μηνών, εκτός και αν το ποσό που υπολείπεται για την εξόφληση του συνόλου της αποζημιώσεως είναι μικρότερο. Η πρώτη δόση καταβάλλεται την επομένη της συμπλήρωσης διμήνου από την απόλυση».

 

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ:

 

Κλιμάκιο Αποζημίωσης (ευρώ)

 

Φορολογικός Συντελεστής (%)

0 –  60.000                                 0%

60.001 –    100.000                 10%

100.001 – 150.000                  20%

150.001 και   άνω                   30%

 

ΠΡΟΣΟΧΗ:

1) Η προθεσμία για άσκηση αγωγής ακυρότητας της γενομένης

απόλυσης (λόγω καταχρηστικότητας, μη καταβολής νόμιμης αποζημίωσης,

παράβασης νόμου π.χ. απόλυση εγκύων, συνδικαλιστών, προστατευμένων

προσώπων κλπ.) στο κατά τόπο αρμόδιο Μονομελές Πρωτοδικείο είναι τρείς (3)

μήνες από την κοινοποίηση του εγγράφου της απόλυσης

Η προθεσμία για άσκηση αγωγής στο κατά τόπο και καθ’ύλην αρμόδιο

Δικαστήριο για την επιδίκαση μη ληφθείσης ή για τη συμπλήρωση της νόμιμης

αποζημίωσης απόλυσης είναι έξι (6) μήνες από την κοινοποίηση του εγγράφου

της απόλυσης.

Και στις δύο περιπτώσεις η άσκηση ασφαλιστικών μέτρων δεν

διακόπτει την προθεσμία!

 

2) Σε περίπτωση πτώχευσης του εργοδότη, σύμφωνα με το άρθρο 34 του

Πτωχευτικού Κώδικα, ισχύουν τα εξής : «1. Με την κήρυξη της πτώχευσης δεν λύεται η σύμβαση εργασίας.

2. Ο σύνδικος, εφόσον ο οφειλέτης είναι εργοδότης, μπορεί να λύσει τη σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, με καταγγελία. Η πτώχευση αποτελεί σπουδαίο λόγο καταγγελίας της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου ή έργου. Για το κύρος της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου δεν απαιτείται η καταβολή αποζημίωσης.

3. Σε περίπτωση που η κατά το άρθρο 70 έκθεση του συνδίκου προβλέπει βιωσιμότητα της επιχείρησης, ο σύνδικος, ο οφειλέτης και η επιτροπή πιστωτών, μπορούν χωριστά ο καθένας ή από κοινού να ζητήσουν από τον εισηγητή τη διατήρηση των αναγκαίων θέσεων εργασίας μέχρι την έγκριση ή απόρριψη από το πτωχευτικό δικαστήριο του κατά τα άρθρα 107 επ. σχεδίου αναδιοργάνωσης…»

 

Δ. ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ν. 3846/10 (ΦΕΚ 66 Α/11-5-2010) «1. Οι

επιχειρήσεις και εκμεταλλεύσεις, αν έχει περιοριστεί η οικονομική τους

δραστηριότητα, μπορούν, αντί της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, να θέτουν

εγγράφως σε διαθεσιμότητα τους μισθωτούς τους, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί

συνολικά τους τρεις (3) μήνες ετησίως, μόνο εφόσον προηγουμένως προβούν σε

διαβούλευση με τους νόμιμους εκπροσώπους των εργαζομένων σύμφωνα με τις

διατάξεις του π.δ. 240/2006 (ΦΕΚ 252 Α΄) και του ν. 1767/1988 (ΦΕΚ 63 Α΄). Αν

στην επιχείρηση δεν υπάρχουν εκπρόσωποι εργαζομένων η ενημέρωση και η

διαβούλευση γίνεται με το σύνολο των εργαζομένων. Η ενημέρωση μπορεί να γίνει

με εφάπαξ ανακοίνωση σε εμφανές και προσιτό σημείο της επιχείρησης. Η

διαβούλευση πραγματοποιείται σε τόπο και χρόνο που ορίζει ο εργοδότης. Κατά τη

διάρκεια της διαθεσιμότητας ο μισθωτός λαμβάνει το ήμισυ του μέσου όρου των

τακτικών αποδοχών των δύο τελευταίων μηνών, υπό καθεστώς πλήρους

απασχόλησης. Μετά την εξάντληση του τριμήνου, προκειμένου να τεθεί εκ νέου ο

ίδιος εργαζόμενος σε διαθεσιμότητα απαιτείται και η παρέλευση τουλάχιστον τριών

(3) μηνών. Ο εργοδότης υποχρεούται να γνωστοποιεί στις οικείες Υπηρεσίες του

ΣΕΠΕ, του ΙΚΑ και του ΟΑΕΔ με οποιονδήποτε τρόπο τη σχετική δήλωση περί

διαθεσιμότητας, μέρους ή του συνόλου του προσωπικού του. 2. Για τη θέση των

μισθωτών σε διαθεσιμότητα στις επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις κοινής ωφελείας που απασχολούν περισσότερους από πέντε χιλιάδες (5.000) μισθωτούς, απαιτείται

έγκριση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, που χορηγείται με

αίτηση του εργοδότη, μετά τη γνώμη της Ολομελείας του Ανωτάτου Συμβουλίου

Εργασίας. Εάν μέσα σε ένα (1) μήνα από την υποβολή της αίτησης στο Υπουργείο

Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, δεν αποφανθεί ο Υπουργός Εργασίας και

Κοινωνικής Ασφάλισης, ο εργοδότης μπορεί και χωρίς έγκριση να θέσει σε

διαθεσιμότητα τους μισθωτούς, τηρώντας τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις της

προηγούμενης παραγράφου. 3. Επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις της προηγούμενης

παραγράφου που θέτουν σε διαθεσιμότητα τους μισθωτούς τους, κατά παράβαση

των ανωτέρω διατάξεων, υποχρεούνται στην καταβολή πλήρων αποδοχών, έστω και αν οι μισθωτοί αποδέχθηκαν τη διαθεσιμότητα και δεν παρείχαν τις υπηρεσίες τους.»

 

Ε. ΚΑΤΑΤΜΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ

Η κατάτμηση της άδειας αναψυχής του εργαζόμενου απαγορευόταν, πλην

συγκεκριμένων εξαιρέσεων όπως η ύπαρξη ιδιαίτερα σοβαρής και επείγουσας

ανάγκης της επιχείρησης ή μετά από αίτηση του μισθωτού λόγω δικαιολογημένης

αιτίας και οπωσδήποτε μετά από έγκριση της αρμόδιας Κοινωνικής Επιθεώρησης

Εργασίας. Ήδη μετά το άρθρο 6 του Ν.3846/2010 επιτρέπεται, κατ΄ εξαίρεση, η

κατάτμηση του χρόνου αδείας εντός του αυτού ημερολογιακού έτους σε δύο

περιόδους, εξαιτίας ιδιαίτερα σοβαρής ή επείγουσας ανάγκης της επιχείρησης ή της

εκμετάλλευσης και μετά από έγκριση της οικείας Επιθεώρησης Εργασίας. Σε κάθε

περίπτωση η πρώτη περίοδος της αδείας δεν μπορεί να περιλαμβάνει λιγότερες των

έξι (6) εργασίμων ημερών επί εξαημέρου εβδομαδιαίας εργασίας και των πέντε (5)

εργασίμων ημερών επί πενθημέρου ή προκειμένου περί ανηλίκων των δώδεκα (12)

εργασίμων ημερών. Η κατάτμηση του χρόνου αδείας επιτρέπεται και σε

περισσότερες των δύο περιόδων, από τις οποίες η μια πρέπει να περιλαμβάνει

τουλάχιστον δώδεκα (12) εργάσιμες ημέρες επί εξαημέρου εβδομαδιαίας εργασίας

και δέκα (10) εργάσιμες ημέρες (2 εβδομάδες), επί πενθημέρου, ή προκειμένου περί ανηλίκων δώδεκα (12) εργάσιμες ημέρες, μετά από έγγραφη αίτηση του μισθωτού προς τον εργοδότη. Η αίτηση αυτή για την οποία δεν απαιτείται έγκριση από την αρμόδια υπηρεσία του ΣΕΠΕ, διατηρείται στην επιχείρηση επί πέντε (5) έτη και πρέπει να είναι στη διάθεση των Επιθεωρητών Εργασίας κατά τον επιτόπιο έλεγχο.

 

ΣΤ. ΝΕΟΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ-ΝΕΟΙ ΚΑΤ_ Τ_Ν 25 ΕΤ_Ν

ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΗ

Σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγρ. 8 του Ν. 3863/10 οι εργοδότες που

προσλαμβάνουν νεοεισερχομένους στην αγορά εργασίας ηλικίας κάτω των 25 ετών

μπορούν να τους αμείβουν με το 84% του ημερομισθίου ή μισθού της εκάστοτε

ισχύουσας ΕΓΣΣΕ. Αυτοδίκαια εντάσσονται σε πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για την

επιχορήγηση των ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τους ως άνω

νεοπροσλαμβανομένους και αφορούν σε όλους τους κλάδους κύριας ασφάλισης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, στην επικουρική ασφάλιση του ΕΤΕΑΜ ή άλλων επικουρικών ταμείων, υπό τον όρο ότι οι εργοδότες θα καταβάλλουν στους νεοπροσλαμβανομένους, ως μέρος των καθαρών αποδοχών τους, ποσό αντίστοιχο με εκείνο που ο ΟΑΕΔ αναλαμβάνει να καταβάλει στους ασφαλιστικούς φορείς, προκειμένου να καλύψει τις ασφαλιστικές εισφορές που βαρύνουν τους νεοπροσλαμβανομένους.

 

Ζ. ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ

Το άρθρο 74 παρ. 9 του ν. 3863/10 προβλέπει τη δυνατότητα κατάρτισης

ειδικής σύμβασης μαθητείας μεταξύ εργοδοτών και νέων ηλικίας από 15 έως 18 ετών για την απόκτηση δεξιοτήτων των νέων μαθητευομένων. Οι νέοι αυτοί μαθητευόμενοι λαμβάνουν το 70% του κατωτάτου ημερομισθίου ή μισθού της εκάστοτε ισχύουσας ΕΓΣΣΕ και ασφαλίζονται στον κλάδο ασφάλισης ασθενείας σε είδος και 1% κατά του κινδύνου ατυχήματος. Για τους έχοντες συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους η μαθητεία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις οκτώ (8) ώρες την ημέρα και τις σαράντα (40) ώρες την εβδομάδα. Όσοι δεν έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους, καθώς και όσοι φοιτούν σε γυμνάσια, λύκεια, τεχνικές επαγγελματικές σχολές, δημόσιες ή ιδιωτικές, δεν μπορεί να μαθητεύουν περισσότερο από έξι (6) ώρες την ημέρα και τριάντα (30) ώρες την εβδομάδα. Απαγορεύεται η μαθητεία να πραγματοποιείται κατά τη νύκτα (22:00 έως 06:00 π.μ.). Τα άτομα αυτά με εξαίρεση τις διατάξεις για την υγεία και ασφάλεια δεν υπόκεινται στις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας.

 

 

Η. ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ (Ε.Π.Α. – άρθρ. 22 Ν. 2956/01 όπως ισχύει)

1. Για την παροχή εργασίας με τη μορφή της προσωρινής απασχόλησης

απαιτείται προηγούμενη έγγραφη σύμβαση εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου.

Η σύμβαση καταρτίζεται μεταξύ της Ε.Π.Α. (άμεσος εργοδότης) και του μισθωτού και σε αυτήν πρέπει απαραιτήτως να αναφέρονται οι όροι εργασίας και η διάρκειά της, οι όροι παροχής της εργασίας στον ή στους έμμεσους εργοδότες, οι όροι αμοιβής και ασφάλισης του μισθωτού, οι λόγοι της παραχώρησης του εργαζομένου, καθώς και κάθε άλλο στοιχείο το οποίο, κατά την καλή πίστη και τις περιστάσεις, πρέπει να γνωρίζει ο μισθωτός αναφορικά με την παροχή της εργασίας του.

Οι αποδοχές του μισθωτού που δεν παρέχει εργασία σε έμμεσο εργοδότη δεν μπορεί να είναι κατώτερες από τις προβλεπόμενες στην εκάστοτε Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Εάν κατά το χρόνο κατάρτισης της σύμβασης αυτής δεν είναι δυνατή η μνεία του συγκεκριμένου έμμεσου εργοδότη ή ο προσδιορισμός του χρόνου, που θα προσφέρει σε αυτόν την εργασία του ο μισθωτός, θα πρέπει να αναφέρεται στη σύμβαση το πλαίσιο των όρων και συνθηκών για την παροχή εργασίας σε έμμεσο εργοδότη. Για την απασχόληση του μισθωτού σε έμμεσο εργοδότη απαγορεύεται οποιαδήποτε οικονομική επιβάρυνση του μισθωτού.

2. Οι όροι εργασίας των εργαζομένων με σύμβαση ή σχέση εργασίας προσωρινής απασχόλησης, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι αποδοχές, κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής τους στον έμμεσο εργοδότη είναι τουλάχιστον αυτοί που θα εφαρμόζονταν αν οι εργαζόμενοι είχαν προσληφθεί απευθείας από τον εν λόγω εργοδότη για να καταλάβουν την ίδια θέση.

3. Οι προσωρινά απασχολούμενοι ενημερώνονται για τις κενές θέσεις εργασίας στον έμμεσο εργοδότη προκειμένου να έχουν τις ίδιες δυνατότητες με τους άλλους εργαζόμενους της επιχείρησης για να προσληφθούν σε μόνιμες θέσεις εργασίας. Η ενημέρωση αυτή μπορεί να πραγματοποιείται με γενική ανακοίνωση σε εμφανές και προσιτό σημείο της επιχείρησης στην οποία παρέχουν τις υπηρεσίες τους (έμμεσο εργοδότη).

Επίσης ο έμμεσος εργοδότης υποχρεούται κατά την ενημέρωση των εκπροσώπων των εργαζομένων του, να παρέχει πληροφορίες για τον αριθμό των προσωρινά απασχολούμενων, το σχέδιο χρήσης προσωρινά απασχολούμενων, καθώς και για τις προοπτικές πρόσληψής τους απευθείας από αυτόν.

4. Στους εργαζόμενους μέσω Ε.Π.Α. σε έμμεσο εργοδότη παρέχονται οι ίδιες

κοινωνικές υπηρεσίες, ιδίως δε στα κυλικεία, στους παιδικούς σταθμούς και στα

μεταφορικά μέσα, που υπάρχουν στη διάθεση των άμεσα εργαζομένων στον έμμεσο εργοδότη και με τους ίδιους όρους, εκτός εάν αντικειμενικοί λόγοι δικαιολογούν διαφορετική μεταχείριση, όπως η διαφοροποίηση του ωραρίου ή η χρονική διάρκεια της σύμβασης εργασίας.

5. Απασχόληση του μισθωτού από τον έμμεσο εργοδότη επιτρέπεται μόνο

μετά την κατάρτιση της σύμβασης με τον άμεσο εργοδότη, σύμφωνα με τις

προηγούμενες παραγράφους.

6. Η διάρκεια της απασχόλησης του μισθωτού από τον έμμεσο εργοδότη,

στην οποία περιλαμβάνονται και οι ενδεχόμενες ανανεώσεις που γίνονται εγγράφως, δεν επιτρέπεται να είναι μεγαλύτερη από τους τριάντα έξι (36) μήνες. Σε περίπτωση υπέρβασης των χρονικών ορίων, που τίθενται από την παρούσα

παράγραφο, επέρχεται μετατροπή της υπάρχουσας σύμβασης σε σύμβαση αορίστου χρόνου με τον έμμεσο εργοδότη.

7. Αν συνεχίζεται η απασχόληση του μισθωτού από τον έμμεσο εργοδότη

μετά τη λήξη της διάρκειας της αρχικής παραχώρησης και των τυχόν νόμιμων

ανανεώσεών της ακόμη και με νέα παραχώρηση, χωρίς να μεσολαβεί χρονικό

διάστημα σαράντα πέντε (45) (ημερολογιακών) ημερών, θεωρείται ότι πρόκειται για σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου μεταξύ του μισθωτού και του έμμεσου

εργοδότη. Δεν υπάγονται στη διάταξη αυτή εργαζόμενοι σε ξενοδοχειακές και

επισιτιστικές επιχειρήσεις όταν απασχολούνται σε ολιγοήμερες κοινωνικές

εκδηλώσεις.

8. Άκυρη θεωρείται οποιαδήποτε ρήτρα όταν με αυτήν άμεσα ή έμμεσα: α)

απαγορεύεται ή παρεμποδίζεται η μόνιμη απασχόληση του προσωρινά

απασχολούμενου μισθωτού και β) παρεμποδίζονται τα συνδικαλιστικά δικαιώματα

του μισθωτού ή παραβλάπτονται τα ασφαλιστικά του δικαιώματα.

9. Με σύμβαση, που καταρτίζεται εγγράφως μεταξύ της Ε.Π.Α. και του

έμμεσου εργοδότη, ορίζονται ειδικότερα τα του τρόπου αμοιβής και ασφάλισης του

εργαζόμενου για το χρόνο που ο μισθωτός προσφέρει τις υπηρεσίες του στον

έμμεσο εργοδότη, όπως και οι λόγοι της παραχώρησης του εργαζομένου. Ο έμμεσος εργοδότης πρέπει να προσδιορίζει, πριν τεθεί στη διάθεσή του ο εργαζόμενος με τη σύμβαση, τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα ή ικανότητες, την ειδική ιατρική παρακολούθηση και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προς κάλυψη θέσης εργασίας.

Οφείλει επίσης να επισημαίνει τους μεγαλύτερους ή ιδιαίτερους κινδύνους, που έχουν σχέση με τη συγκεκριμένη εργασία. Η Ε.Π.Α. υποχρεούται να γνωστοποιήσει τα στοιχεία αυτά στους μισθωτούς.

10. Η Ε.Π.Α. και ο έμμεσος εργοδότης είναι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον

έκαστος υπεύθυνοι έναντι του προσωρινά απασχολούμενου μισθωτού με σύμβαση ή σχέση εργασίας για την ικανοποίηση των μισθολογικών δικαιωμάτων του και για την καταβολή των ασφαλιστικών του εισφορών. Η ευθύνη αυτή του έμμεσου εργοδότη αναστέλλεται, εφόσον με τη σύμβαση προβλέπεται ότι υπόχρεος για την καταβολή των αποδοχών και των ασφαλιστικών εισφορών είναι ο άμεσος εργοδότης και τα μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα του προσωρινά απασχολούμενου μισθωτού μπορούν να ικανοποιηθούν από την κατάπτωση των κατά το άρθρο 23 εγγυητικών επιστολών (επικουρική ευθύνη έμμεσου εργοδότη).

11. Οι μισθωτοί με σύμβαση ή σχέση προσωρινής απασχόλησης

απολαμβάνουν όσον αφορά την ασφάλεια και την υγεία κατά την εργασία το ίδιο

επίπεδο προστασίας με αυτό που παρέχεται στους άλλους εργαζόμενους του

έμμεσου εργοδότη. Ο έμμεσος εργοδότης, με την επιφύλαξη συμβατικής πρόβλεψης για συνευθύνη σωρευτικά και της Ε.Π.Α., είναι υπεύθυνος για τις συνθήκες υπό τις οποίες εκτελείται η εργασία του μισθωτού και για το εργατικό ατύχημα.

12. Οι προσωρινά απασχολούμενοι μισθωτοί, για όσο χρόνο παραμένουν στη

διάθεση της εταιρείας προσωρινής απασχόλησης, καθώς και κατά τη διάρκεια της

απασχόλησής τους σε έμμεσο εργοδότη υπάγονται στον κλάδο παροχών ασθενείας

του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και στον επικουρικό φορέα ΕΤΕΑΜ, με εξαίρεση τα πρόσωπα που

λόγω της ιδιότητάς τους ασφαλίζονται σε κλάδους άλλου κύριου ή επικουρικού

φορέα.»

 

Θ. ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ

Κατά το άρθρο 250 αρ. 6 και 17 ΑΚ, οι αξιώσεις των εργαζομένων για την

πληρωμή των μισθών ή άλλων αμοιβών τους παραγράφονται σε πέντε χρόνια,

αρχίζει δε η παραγραφή αυτή, κατά το άρθρο 253 του ίδιου κώδικα, μόλις λήξει το

έτος μέσα στο οποίο συμπίπτει η έναρξη αυτής. Κατά δε το άρθρο 2 παρ. 1 του

ΝΔ 515/1970, κάθε αξίωση των μισθωτών για αμοιβή υπερωριακής απασχολήσεως,

και αν ακόμη αυτή φέρει τα στοιχεία του αδικαιολόγητου πλουτισμού υπόκειται σε

πενταετή παραγραφή, αρχόμενη από τη λήξη του έτους, εντός του οποίου αυτή

γεννήθηκε.

Περαιτέρω, επί παροχής εργασίας υπό άκυρη σύμβαση, ο εργοδότης

υποχρεούται κατά τα άρθρα 904 και 908 ΑΚ, ως καθιστάμενος αδικαιολογήτως

πλουσιότερος, στην απόδοση της ωφέλειας που αποκόμισε, ανεξαρτήτως της ζημίας του εργαζομένου και η οποία ωφέλεια συνίσταται σε ό,τι αυτός θα κατέβαλλε αν ήταν έγκυρη η σύμβαση, για την ίδια εργασία σε πρόσωπο με τις ικανότητες και τα προσόντα του ακύρως απασχοληθέντος, εκτός των παροχών που προσιδιάζουν στην προσωπική κατάσταση του τελευταίου (επιδόματα γάμου, τέκνων, προϋπηρεσίας κλπ.), εφόσον αυτά δεν θα συνέτρεχαν αναγκαίως στο πρόσωπο του δυναμένου να απασχοληθεί εγκύρως.

Η ως άνω απαίτηση του ακύρως απασχοληθέντος μισθωτού υπόκειται στην εικοσαετή παραγραφή του άρθρου 249 ΑΚ. Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 1 του Ν. 1082/1980, του άρθρου 1 παρ. 2 της 19040/1981 απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, του άρθρου 1 παρ. 1 και του άρθρου 2 του ΑΝ 539/1945, του άρθρου μόνου του Ν. 133/1975, που κύρωσε την από 26.2.1975 ΕΓΣΣΕ, του άρθρου 1 παρ. 2 του Ν. 435/1976, συνάγεται ότι τα επιδόματα εορτών, οι αποδοχές άδειας και το επίδομα άδειας και η πρόσθετη αποζημίωση εξ 100% του καταβαλλόμενου ωρομισθίου επί μη νόμιμης υπερωριακής απασχολήσεως, δικαιούνται όχι μόνον οι μισθωτοί οι απασχολούμενοι με έγκυρη σύμβαση εργασίας αλλά και οι προσφέροντες τις υπηρεσίες τους με άκυρη σύμβαση εργασίας, των σχετικών αξιώσεών τους θεμελιουμένων ευθέως στις παραπάνω διατάξεις και όχι στις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού.

Επομένως, οι εν λόγω αξιώσεις υπόκεινται στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 250 αριθ. 6 και 17 ΑΚ. Τέλος, κατά τις διατάξεις της Υ.Α. 1831011946, της Υ.Α. 890011946 και της ΕΓΣΣΕ από 26.6.1975, η αμοιβή που οφείλεται για παροχή νυχτερινής εργασίας, η βασική αμοιβή για απασχόληση κατά Κυριακή ή σε αργία και η αμοιβή για υπερεργασία, έχουν μισθολογικό χαρακτήρα και συνεπώς, επί άκυρης σύμβασης εργασίας, αναζητούνται με τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, η δε παραγραφή τους είναι εικοσαετής (ΑΠ 1150/2007, δημ. Νόμος).

Και ενώ η αξίωση για την απόληψη του ημερομισθίου κατά τις Κυριακές και κατά τον νόμον εξαιρετέες ημέρες εδράζεται, όπως προαναφέρθηκε, στην άκυρη σύμβαση εργασίας και στις διατάξεις των άρθρων 904 επ. ΑΚ, η προσαύξηση 75% του ημερομισθίου στηρίζεται στο νόμο (άρθρ. 2 παρ. 1 Ν. 435/1976 – βλ. ΑΠ 904/2004, δημ. Νόμος). Συνεπώς, και η παραγραφή της αξίωσηςαυτής είναι πενταετής

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Posted on 16/03/2011. Filed under: ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ |

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι

εποχή: 18/2/2011

Πληθαίνουν οι καταγγελίες εργαζομένων στο ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ. Οι επιχειρήσεις, μια πίσω από την άλλη, κάνοντας πράξη τις επιθυμίες του ΣΕΒ, έξω από τα πλαίσια του νόμου προχωρούν σε μειώσεις μισθών. Έτσι λέει ό νόμος ισχυρίζονται!! Οι μισθοί θα πρέπει να μειωθούν και να υπογράψετε «ατομική επιχειρησιακή σύμβαση» τους λένε!!!

Η κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φώς. Αντί να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη εργοδοτική αυθαιρεσία, με τον νόμο 3899/2010, εκτός των άλλων καταργεί όλες τις συλλογικές συμβάσεις των Δ.Ε.Κ.Ο., ενώ στον ιδιωτικό τομέα υπό ορισμένες προϋποθέσεις  (μέσω ιδικών επιχειρησιακών συμβάσεων) έδωσε τη δυνατότητα της μείωσης των  μισθών.

Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα βρίσκονται σε απόγνωση. Βομβαρδισμένοι και από την παραπληροφόρηση πως όλοι οι μισθοί θα μειωθούν στα 740€ και   καθώς ούτε επιχειρησιακά σωματεία έχουν αλλά ούτε τις επιθεωρήσεις εργασίας εμπιστεύονται, και μπροστά στο φόβο της απόλυσης, δεν ξέρουν τι να κάνουν.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι:

1) Σύμφωνα με την ισχύουσα εργατική νομοθεσία, οι μισθοί νόμιμοι ή συμβατικοί, προστατεύονται και δεν μπορεί να μειωθούν μονομερώς.

2) Οι μισθοί διακρίνονται σε νόμιμους και συμβατικούς. Νόμιμος μισθός είναι αυτός που ορίζεται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και αποτελεί το ελάχιστο όριο που δικαιούται ο εργαζόμενος. Συμβατικός μισθός είναι αυτός που ορίζεται από ατομικές συμφωνίες ή από επιχειρησιακή συνήθεια το οποίο δεν μπορεί μικρότερος του νόμιμου μισθού. Ακόμα και αν συμφωνηθεί κάτι τέτοιο η συμφωνία αυτή είναι άκυρη.

3) Οι μισθοί νόμιμοι ή συμβατικοί θα πρέπει να καταβάλλονται στο συγκεκριμένο χρόνο που έχει συμφωνηθεί και στο ακέραιο, σε διαφορετική περίπτωση είτε αυτό  αφορά καθυστέρηση καταβολής μισθού, είτε αφορά περικοπή μισθού, αυτά συνιστούν ποινικό αδίκημα.

Συνέπειες – ποινικές κυρώσεις:

1) Στην μη καταβολή μισθού νόμιμου ή συμβατικού, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να προβεί σε επίσχεση εργασίας μέχρι να του καταβληθεί το οφειλόμενο ποσό.

2) Ο εργοδότης που δεν καταβάλει τις αποδοχές των εργαζομένων τιμωρείται με ποινή φυλάκισης και χρηματικά ποσά και εάν η μήνυση γίνει στο χρόνο που έπρεπε να καταβάλλονται οι μισθοί τότε το αδίκημα είναι αυτόφωρο.

3) Δικαίωμα μήνυσης κατά του εργοδότη που παραβαίνει το νόμο αυτό έχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι τα συνδικάτα και οι επιθεωρήσεις εργασίας.

4) Οι επιθεωρήσεις εργασίας υποχρεούνται να ανταποκρίνονται  στο αίτημα των εργαζομένων και  να ζητούν την ποινική δίωξη του εργοδότη όταν αυτός αρνείται να καταβάλει τους μισθούς.

5) Οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα επίσης να προσφύγουν στα αστικά δικαστήρια και να απαιτήσουν κάθε διαφορά στο μισθό έως και 5 χρόνια πριν συνυπολογίζοντας ακόμα και τις διαφορές που επήλθαν στα δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, επίδομα άδειας, υπερωρίες, νυχτερινά, κ.λ.π..

«Ιδικές επιχειρησιακές συμβάσεις»

Σύμφωνα με το νόμο 3899/2010 και μόνο για τις επιχειρήσεις που υπάρχει και λειτουργεί επιχειρησιακό σωματείο, δύνεται η δυνατότητα να μειωθούν οι μισθοί και τα ημερομίσθια κάτω και από τις κλαδικές συμβάσεις. Και αυτό μόνο εφόσον η συμφωνία αυτή υπογραφεί από το επιχειρησιακό σωματείο.

Για τις επιχειρήσεις που δεν υπάρχει και δεν λειτουργεί επιχειρησιακό σωματείο, οι εργοδότες μπορούν να απευθύνονται στα αντίστοιχα κλαδικά σωματεία ή ομοσπονδίες και για να μειωθούν οι μισθοί θα πρέπει να το δεχτούν και να υπογράψουν τα συνδικάτα αυτά.

Οι μειώσεις μισθών μέσω των ιδικών επιχειρησιακών συμβάσεων, θα ισχύουν για ένα χρόνο και μπορούν να παραταθούν για έναν επιπλέον χρόνο. Όμως, οι μειώσεις μισθών δεν μπορεί να είναι κάτω από τα όρια της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης συμπεριλαμβανομένων των τριετιών και το επίδομα συζύγου τα οποία για το 2010 είναι:

Μισθωτοί:   Από 739,56€   έως   1.020,80€                                 Ημερομίσθιοι:   Από 33,04€   έως   45,74€

Εργαζόμενοι – συνδικάτα:

Τα συνδικάτα, ιδιαίτερα τα εργατικά κέντρα, όλες οι ομοσπονδίες θα πρέπει να σημάνουν συναγερμό και να μην αφήσουν κανέναν εργαζόμενο μόνο του, αλλά και οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απευθύνονται στα συνδικάτα και να μην κινούνται μόνοι τους.

Τα επιχειρησιακά σωματεία που δέχονται πιέσεις για μειώσεις μισθών δεν θα πρέπει να μείνουν μόνα τους, καθώς τα υπόλοιπα συνδικάτα όλο το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να βρεθούν αλληλέγγυα με τα επιχειρησιακά σωματεία αυτά.

Εξυπακούεται ότι τα σωματεία θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και δεν θα βρεθεί κανένας συνδικαλιστής  που θα υποκύψει στις πιέσεις των εργοδοτών για να υπογράψει τέτοιου είδους συμφωνίες.

Τυχόν συμφωνίες που θα υπογραφούν θα πρέπει να ελεγχθεί και η νομιμότητά τους, τόσο η κατά τον 1264/82 νομιμότητα του σωματείου που την υπέγραψε όσο και για την καταχρηστικότητά τους και εάν συμπεριλαμβάνει με τους ίδιους όρους όλο το προσωπικό της επιχείρησης.

Οι εργαζόμενοι που δεν υποκύπτουν στις πιέσεις και για το λόγο αυτό απολύονται, έχουν δικαίωμα και θα πρέπει μέσα σε 3 μήνες να διεκδικήσουν και δικαστικά την επαναπρόσληψή τους καθώς και τους μισθούς υπερημερίας.

Για περισσότερες πληροφορίες οι εργαζόμενοι μπορούν να απευθύνονται και στο ΚΕΠΕ/ΓΣΕΕ στο τηλέφωνο 210-8202100 και να ζητούν τη γνώμη της νομικής υπηρεσίας.

Ευθύνες της Υπουργού Εργασίας κας ΚΑΤΣΕΛΗ

Το υπουργείο εργασίας αρμόδιο για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, θα πρέπει να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για να σταματήσουν οι παράνομες και μονομερείς μειώσεις μισθών.

Οι μονομερείς μειώσεις μισθών θα πρέπει να κηρυχτούν ως κακουργηματικές και οι εργοδότες που προβαίνουν στις πράξεις αυτές να τιμωρούνται με πολύ μεγαλύτερες ποινές και πρόστιμα. Οι απολύσεις που έγιναν ή αυτές που θα γίνουν για το λόγο αυτό, θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες και καταχρηστικές.

Σε διαφορετική περίπτωση, η σιγή και η απραξία θα πρέπει να εκληφθούν  ως συνέργεια που θα πρέπει να εξεταστεί και το ενδεχόμενο της παράβασης καθήκον των αρμοδίων υπουργών.

Νικολάου  Κώστας

Μέλος

Διοικούσας Επιτροπής

ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Posted on 16/03/2011. Filed under: ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ |

ΕΠΟΧΗ: 15.03.09

Η κρίση καθώς εντείνεται και προχωρά ρίχνει νέο φως στη ζοφερή νομική πραγματικότητα των εργασιακών σχέσεων στη χώρα μας. Διότι αυτό το νεοφιλελεύθερο εργασιακό πλαίσιο, που φιλοτεχνήθηκε κυρίως από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, με τους ενοικιαζόμενους, τους μερικά απασχολούμενους, τους πάσης φύσεως ευέλικτους και επισφαλείς, τους ανασφάλιστους και τους κακά αμειβόμενους τώρα σε περίοδο κρίσης αξιοποιείται πλήρως. Χωρίς κανείς, μέσα σε περιβάλλον μεγάλης ανεργίας, να μπορεί να αντιδράσει εύκολα. Εφαρμογή που συχνά υπερβαίνει και τη βούληση του Νομοθέτη. Με τα συνδικάτα, συχνά, απαθή. Τα δύο άρθρα που δημοσιεύουμε σήμερα είναι πολύ διαφωτιστικά όσον αφορά τον – άγριο – καπιταλισμό της εποχής μας. Εν τω μεταξύ το ΠΑΣΟΚ ανταγωνιζόμενο τη ΝΔ, κάνει πρόταση Νόμου δήθεν για την αντιμετώπιση της ανεργίας, αλλά ευθέως υπέρ των εργοδοτών.

Π.Κ.


Η μερική απασχόληση καταργεί την εργατική νομοθεσία

Για τους εργαζόμενους σε “μερική απασχόληση”, δεν ισχύουν υπερωρίες, βαρέα, πενθήμερο, άδειες, δώρα εορτών, αποζημίωση

Του
Κώστα Νικολάου*

Τα μεγάλα κενά των νόμων στα οποία βασίζεται η μερική απασχόληση, χρησιμοποιούν οι εργοδότες για να κερδοσκοπήσουν σε βάρος των εργαζομένων, μετατρέποντας την πλήρη απασχόληση, όχι σε μερική, αλλά σε όρους μερικής απασχόλησης.

Οι περισσότερες επιχειρήσεις, ιδιαίτερα οι εμπορικές και ειδικά τα σούπερ – μάρκετ, λόγο απουσίας ελεγκτικών μηχανισμών και συνδικαλιστικής ανοχής, προσλαμβάνουν εργαζομένους με «μερική απασχόληση» για 4 ώρες την ημέρα, ενώ στη ουσία εργάζονται με πλήρη ωράρια!

Το συμβατικό ωράριο, από την 1/1/1984 με την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) καθιερώνεται στις  40 ώρες την εβδομάδα, συνεπώς η απασχόληση πέραν των 40 ωρών αμείβεται με προσαύξηση.

Σύμφωνα με το νόμο 3385/2005, οι υπερβάσεις του συμβατικού  ωραρίου των 40 ωρών προσαυξάνονται κατά 25% οι πρώτες ώρες, κατά 50% οι επόμενες και κατά 75% οι μεθεπόμενες. Όταν δεν τηρούνται οι προβλεπόμενες από νόμο διαδικασίες έγκρισης, κάθε ώρα υπερωριακής απασχόλησης προσαυξάνεται κατά 100%.

Από την κείμενη νομοθεσία, όμως, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τις υπερβάσεις των συμφωνηθέντων ωραρίων (δηλαδή μερικής απασχόλησης) που υπολείπονται των 40 εβδομαδιαίων ωρών εργασίας. Αποτέλεσμα, οι  «μερικώς απασχολούμενοι» που έχουν ωράρια εργασίας κάτω από τις 40 ώρες την εβδομάδα, μένουν απροστάτευτοι αφού αυτά και συνεχώς παραβιάζονται δεν λαμβάνουν  καμία προσαύξηση.

Αυτό το εκμεταλλεύονται οι εργοδότες και προσλαμβάνουν εργαζόμενους, π.χ., για 20 ώρες την εβδομάδα, ενώ τους χρησιμοποιούν πολύ περισσότερο και ανάλογα με τις ημερήσιες ανάγκες της επιχείρησης.  Με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά καταργείται ο ημερήσιος μισθός και αντικαθίσταται από το ωρομίσθιο. Παρακάμπτεται ο νόμος για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, αφού ο συνολικός χρόνος εργασίας διευθετείται καθημερινά, χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο έγκριση αλλά και την συγκατάθεση του εργαζόμενου.

Ποια Βαρέα;

Η κοινωνική ασφάλιση προστατεύει με ειδικές διατάξεις τους ασφαλισμένους που εργάζονται σε εργασίες που χαρακτηρίζονται “Βαριά και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα”. Σύμφωνα με την ασφαλιστική νομοθεσία, για να τύχουν οι εργαζόμενοι  αναγνώριση στα βαρέα απαιτείται:

α) Να έχει ενταχτεί στα βαρέα η επιχείρηση μαζί με όλο το προσωπικό ή τμήμα ή χώρος της επιχείρησης και υπό την προϋπόθεση να απασχολούνται στο χώρο αυτό τουλάχιστο 4ώρες την ημέρα.

β) Να έχει ενταχτεί το επάγγελμα – ειδικότητά τους στα βαρέα και υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι που τίθενται. Παράδειγμα για τους καθαριστές – καθαρίστριες απαιτούνται τουλάχιστο 30 ώρες εργασία την εβδομάδα.

Προφανώς όταν θεσπίσθηκαν τα βαρέα, δεν υπήρχαν «μερικώς απασχολούμενοι» και για το λόγο αυτό δεν υπάρχει και καμία πρόβλεψη. Συνεπώς οι «μερικώς απασχολούμενοι» σε βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα βρίσκονται σήμερα ακάλυπτοι. Παρά το γεγονός ότι το επάγγελμά τους είναι στα βαρέα, οι ίδιοι σε αρκετές περιπτώσεις δεν τυγχάνουν αναγνώριση και με τον τρόπο αυτό οι εργοδότες απαλλάσσονται ασφαλιστικές εισφορές και οι ασφαλισμένοι να ζημιώνονται στη σύνταξή τους.

Για το λόγο αυτό αρκετοί εργοδότες και ιδιαίτερα οι εργολάβοι, εκμεταλλεύονται τα κενά αυτά, προσλαμβάνουν προσωπικό ή τους εμφανίζουν στα χαρτιά με τόσες ώρες όσες χρειάζεται για να παρακάμψουν την ένταξή τους στα βαρέα, όπως για παράδειγμα τους καθαριστές – καθαρίστριες που τους παρουσιάζουν για λιγότερες από 30 ώρες.

Αφαιρούνται μέρες ασφάλισης

Σύμφωνα με την εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία, όλοι οι εργαζόμενοι με πενθήμερη εργασία, ως προς τον υπολογισμό των ημερών ασφάλισης αναγνωρίζονται 6 ημέρες δηλαδή και η ημέρα του Σαββάτου.

Για τους  «μερικώς απασχολούμενους» και σύμφωνα με την εγκύκλιο του ΙΚΑ αριθμό 95, 14/9/1992, όσοι απασχολούνται για τρεις ημέρες την εβδομάδα και πάνω, θα αναγνωρίζουν στην ασφάλιση μία ημέρα  επιπλέον.

Αυτό όμως ισχύει μόνο για όσους αμείβονται με ποσά έως την 1η ειδική ασφαλιστική κλάση και η οποία για το 2008 είναι 11,06 ευρώ. Δηλαδή για όσους ο ημερήσιος μισθός είναι πάνω από τα 11,06 ευρώ αυτό δεν ισχύει και δεν τους αναγνωρίζεται η μία επιπλέον ημέρα λόγω πενθήμερου!

Αποτέλεσμα οι περισσότεροι «μερικώς απασχολούμενοι» που εργάζονται σε επιχειρήσεις με πενθήμερη εργασία να ζημιώνονται αφού ασφαλίζονται για λιγότερες ημέρες ασφάλισης.

Χάνουν άδειες, αποζημίωση, δώρα

Σήμερα όλοι οι εργαζόμενοι δικαιούνται: ετήσια άδεια 4 έως 5 εβδομάδες, επίδομα άδειας μισό μισθό, δώρο Χριστουγέννων 1 μισθό, δώρο Πάσχα μισό μισθό, αποζημίωση ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας.  Ο τρόπος αμοιβής όλων αυτών, υπολογίζεται με βάση το σύνολο των τακτικών αποδοχών του ημερήσιου ή του μηνιαίου μισθού των εργαζομένων.

Ως μισθός για τους εργαζόμενους με «μερική απασχόληση» θεωρείται αυτός που αναλογεί στις ώρες που φαίνονται στη συμφωνία και όχι αυτός που διαμορφώνεται ανάλογα με τις ώρες εργασίας τους. Ανεξάρτητα εάν εργάζονται ακόμα και 40 ώρες την εβδομάδα, εφόσον στα χαρτιά εμφανίζονται για 20 ώρες, τότε αυτές παίρνονται ως βάση μισθού! Οι παραπάνω ώρες εργασίας τους, εν προκειμένω πάνω από τις 20 ώρες δεν θεωρούνται τακτικές αποδοχές και δεν υπολογίζονται στον μισθό.

Οι εργαζόμενοι που εμφανίζονται στα χαρτιά με λίγες ώρες εργασία ενώ εργάζονται πολύ περισσότερες, δικαιούνται βέβαια όλα τα παραπάνω (άδειες κ.λπ.) όμως αυτά δεν θα υπολογιστούν και με βάση τις ώρες που εργάστηκαν. Αυτό έχει ως  αποτέλεσμα να ζημιώνονται, ή καλύτερα να τους κλέβουν μεγάλα χρηματικά ποσά που αντιστοιχούν στης άδειες, δώρα εορτών, αποζημίωση.

Τι να παλέψουμε

Τα παραπάνω αποτελούν δείγμα μόνο ορισμένων πλευρών, που δια μέσου της «μερικής απασχόλησης» παρακάμπτονται εργασιακά δικαιώματα.  Αυτό έχει να κάνει με τα χαμηλά ακόμη ποσοστά (5-6%) της «μερικής απασχόλησης» σε σχέση με το μέσο όρο (20%) της ΕΕ και τη διογκωμένη παράνομη απασχόληση, (25% αόρατοι εργαζόμενοι, μαύρη εργασία), καθώς και το 9% των ψευδοαυτοαπασχολούμενων με δελτίο παροχής.

Συνεπώς, τώρα που η όξυνση της κρίσης ωθεί στη μερική απασχόληση ή όταν με τη νομιμοποίηση της παράνομης εργασίας αυξηθεί η «μερική απασχόληση», θα εμφανιστούν φαινόμενα παράκαμψης εργασιακών δικαιωμάτων που κανείς μας δεν φαντάζεται.

Για το λόγω αυτό θα πρέπει να θωρακίσουμε καλύτερα την μερική απασχόληση, να περιοριστεί σε απολύτως λογική χρήση, να παταχτούν καταχρηστικά φαινόμενα και παράκαμψης εργασιακών δικαιωμάτων μέσω αυτής.

• Περιορισμό στο 10% των εργαζομένων ανά επιχείρηση.

• Προσαύξηση στο μισθό κατά 20% σε σχέση με τους πλήρες απασχολούμενους. Από την νομοθεσία προβλέπεται προσαύξηση κατά 7.5% μόνο για όσους απασχολούνται κάτω από τις 4ώρες.

• Τα ωράριο εργασίας θα είναι συγκεκριμένα και θα απαγορεύονται επαναλαμβανόμενες αλλαγές.

• Να θεσπιστούν και να θεωρούνται συμβατικά ωράρια εργασίας, οι ώρες που συμφωνούν οι δυο πλευρές, αντί των 40 ωρών που ισχύουν.

• Οι υπερβάσεις των συμβατικών ωραρίων εργασίας, δηλαδή η εργασία πέραν των ωραρίων που συμφωνούν οι δύο πλευρές, να αποζημιώνονται με προσαύξηση κατά 100%.

• Για την ένταξή τους στα βαρέα, να παίρνονται ως βάση τα συμφωνηθέντα ωράρια, π.χ. όταν για τούς καθαριστές – καθαρίστριες απαιτούνται 30 ώρες την εβδομάδα, για τους «μερικώς απασχολούμενους» με 20 ώρες εργασία, να απαιτούνται 15 ώρες την εβδομάδα, κ.ο.κ..

• Να αναγνωρίζεται στην ασφάλιση η ημέρα του Σαββάτου λόγω πενθήμερου, όπως για όλους τους εργαζομένους, και ανεξάρτητα εάν ο ημερήσιος μισθός είναι πάνω από 11.06 ευρώ.

• Όλες οι αποδοχές, ακόμα και αυτές που αμείβονται ως υπερωρία, να θεωρούνται τακτικές αποδοχές και να εντάσσονται στον υπολογισμό των αδειών, δώρων, αποζημίωση κ.λπ.

* Ο Κώστας Νικολάου είναι μέλος της Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α. / ΓΣΕΕ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΦΡΑΓΜΟ ΣΤΟΝ «ΕΦΙΑΛΤΗ» ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ – ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Posted on 16/03/2011. Filed under: ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ |

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΤΩΡΑ

Εποχή: 13/9/2009

Δεν υπάρχει άλλη ευρωπαϊκή χώρα:

–  Με 600.000, αδήλωτους – ανασφάλιστους εργαζόμενους μισθωτούς.

–  Με 300.000 ψευδο-αυτοαπασχολούμενους, να  παρουσιάζονται ως «ελεύθεροι επαγγελματίες» ενώ παρέχουν εξαρτημένη εργασία.

–  Με 200.000 εργαζόμενους σε «μερική απασχόληση» ενώ παρέχουν εργασίες  πλήρες ωραρίων.

–  Με 350.000 εργαζόμενους μόνιμα συμβασιούχοι

–  Με τους νόμους του κράτους  και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, να βρίσκονται εκτός των πυλών.

–  Με ένα κράτος που δίνει το κακό παράδειγμα παραβίασης των νόμων ως ο χειρότερος εργοδότης (συμβασιούχοι, παράνομες συμβάσεις έργου)

–  Με ένα κράτος κλέφτη των πόρων και των θεσμοθετημένων ασφαλιστικών εισφορών των Ταμείων.( εκτός από τις κλοπές των πόρων σε 19 δις ευρω ανέρχονται οι οφειλές του κράτους) 

Παράλληλα έχουμε:

Απουσία ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, αφού οι επιθεωρήσεις εργασίας είτε υπολειτουργούν είτε είναι διαβρωμένες από τις επιχειρήσεις είτε έχουν περιορισμένες αρμοδιότητες.

Απουσία ελεγκτικών μηχανισμών του ΙΚΑ. Τα τελευταία χρόνια, λόγω έλλειψης προσωπικού, έχουν σταματήσει παντελώς οι έλεγχοι των επιχειρήσεων από τα κατά τόπους υποκαταστήματα του ΙΚΑ, το 80% των επιχειρήσεων έχουν να ελεγχθούν πάνω από 5 χρόνια. Από τα 13 ελεγκτικά κέντρα λειτουργούν μόνο τα 4 και αυτά με τους μισούς υπαλλήλους, από τις 12.448 οργανικές θέσεις του ΙΚΑ, υπάρχουν 3.995 κενές, ενώ στα επόμενα τρία χρόνια αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν ακόμα 3.000 υπάλληλοι. Από τους ελάχιστους ελέγχους που πραγματοποιούνται διαπιστώνεται πως μία στις επτά επιχειρήσεις λειτουργεί ως φάντασμα ΚΑΙ δεν είναι καν δηλωμένη.

Απουσία συνδικάτων. Ως γνωστό η συνδικαλιστική πυκνότητα στη χώρα μας είναι πολύ χαμηλή έως ισχνή, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα όπου μόνο το  15% των εργαζομένων συμμετέχουν  σε κάποια συνδικαλιστική οργάνωση, αφού οι συνδικαλιστικές ελευθερίες βρίσκονται ακόμα υπό διωγμό.

Η κατάσταση αυτή θα επιδεινώνεται από το γεγονός των μεγάλων αναδιαρθρώσεων των επιχειρήσεων με την παραχώρηση εργασιών σε τρίτους και την έξαρση της προσωρινής απασχόλησης καθώς και από το μεγάλο αριθμό των μικρών επιχειρήσεων αφού ως γνωστό τα συνδικάτα στην Ελλάδα, έχουν αναπτυχθεί κατά βάσει σε επίπεδο επιχείρησης.

Επίσης τα συνδικάτα ελάχιστα έως καθόλου ασχολούνται με το θέμα της ανασφάλιστης εργασίας, οι όποιες προσπάθειες μεμονωμένων συνδικάτων είναι χωρίς αποτέλεσμα ή έχουν χαθεί από την αδιαφορία των αρμοδίων.

Αυτό που απασχολεί και θα πρέπει να προβληματίσει είναι, πως η αδήλωτη – ανασφάλιστη εργασία, έχει γίνει πλέων καθεστώς και εντάσσεται ή γίνεται προσπάθεια να ενταχθεί, στα πλαίσια των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Η Ελλάδα συγκριτικά με άλλες χώρες της Ε.Ε. των 15, έχει χαμηλούς δείκτες ελαστικών μορφών απασχόλησης, έχει όμως νούμερα ρεκόρ, παράνομων μορφών απασχόλησης.

Πως εκδηλώνεται η ανασφάλιστη εργασία:

1.                 Αδήλωτη εργασία. ( περίπου 600.000 μισθωτοί ). Το μεγαλύτερο μέρος της ανασφάλιστης εργασίας προέρχεται από την αδήλωτη εργασία ή τη «μαύρη» εργασία όπως αποκαλείται.  Ο τέως υφυπουργός απασχόλησης κ. Ν. Αγγελόπουλος σε άρθρο του στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΊΑ στις 19/3/2006 δηλώνει: « Περίπου ένας στους 4 εργαζόμενους σήμερα είναι ανασφάλιστος»!!!

Σύμφωνα με ετήσια έκθεση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ για την οικονομία και την απασχόληση, στους 4.500.000 που εργάζονται στη χώρα μας, οι 1.100.000 απασχολούνται σε αδήλωτη – ανασφάλιστη εργασία.

Πρόκειται για «αόρατους εργαζόμενους» και με την πιο επικίνδυνη μορφή απασχόλησης, αφού οι εργαζόμενοι αυτοί δεν στοιχειοθετούν δικαιώματα χρόνου ή και είδος εργασίας που παρέχουν, δεν δικαιούνται άδεια, επίδομα αδείας, δώρα Χριστουγέννων–Πάσχα, αποζημίωση, κλπ.

2.                 Περίπου 300.000 ψευδο- αυτοαπασχολούμενοι. Πρόκειται για τις συμβάσεις ανεξαρτήτων υπηρεσιών (δελτίο παροχής υπηρεσιών). Με τις συμβάσεις αυτές θα πρέπει ο εργαζόμενος να διατηρεί την ελευθερία του να καθορίζει ο ίδιος τις συνθήκες εργασίας, τον τρόπο εργασίας, τον τόπο και τον χρόνο εργασίας. Όμως στην πράξη δεν συμβαίνει αυτό, τους όρους αυτούς δεν τους καθορίζουν οι ίδιοι, βρίσκονται στη διάθεση της επιχείρησης και τους καθορίζει τον τρόπο, τον χρόνο και τον τόπο εργασίας, με συνέπεια η εργασία που παρέχουν στην πραγματικότητα είναι εξαρτημένη μισθωτή εργασία. Οι εργαζόμενοι αυτοί δεν θεωρούνται μισθωτοί, δεν απολαμβάνουν τα νόμιμα δικαιώματα των μισθωτών, μισθό, άδειες, δώρα, κλπ δεν δικαιούνται αποζημίωση. «Θεωρούνται ελεύθεροι επαγγελματίες», με αποτέλεσμα να μην ασφαλίζονται στο ΙΚΑ αλλά στον ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ)!!!

3.                   Ψευδές δηλώσεις (200.000 σε «μερικοί απασχόληση). Οι περισσότεροι από τους εργαζόμενους αυτούς, στα χαρτιά φαίνονται  ως «μερικά απασχολούμενοι» ενώ στην ουσία εργάζονται με πλήρες ωράρια, με συνέπεια να ζημιώνονται με μεγάλα χρηματικά ποσά από υπερωρίες, άδειες, επίδομα άδειας, δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, αποζημίωση, καθώς στην ασφάλιση αφού ασφαλίζονται για λιγότερες ημέρες και δεν τους αναγνωρίζεται η ημέρα του Σαββάτου ή εξαιρούνται από τα ΒΑΡΕΑ.

4.                 Μειωμένη ασφάλιση. Αρκετές επιχειρήσεις, δεν παρουσιάζουν στο ΙΚΑ τους πραγματικούς μισθούς των εργαζομένων αλλά μέρος αυτών και για να είναι «σύννομες» τους ασφαλίζουν με τα κατώτερα κλιμάκια των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, εξαιρώντας όλα τα επιδόματα.

5.                 Μερική ασφάλιση. Πολλές επιχειρήσεις κατά βάσει μικρές, εντελώς παράνομα, ασφαλίζουν τους εργαζόμενους για λιγότερες ημέρες από αυτές που εργάζονται.

6.                 Τεκμαρτά ημερομίσθια. Ορισμένα επαγγέλματα που αμείβονται με κυμαινόμενες αποδοχές, η ασφάλιση γίνεται με τεκμαρτά ημερομίσθια τα οποία είναι πολύ κάτω από τις συνολικές μηνιαίες αποδοχές.

7.                 Ένταξη στον ΟΓΑ ασφαλισμένων  του ΙΚΑ. Με τους νόμους 3050/2002 – 3232/2004 και στη συνέχεια το Ν. 3518/2006, καταργείται η ασφάλιση στο ΙΚΑ για τους εποχικούς  εργαζόμενους των επιχειρήσεων τυποποίησης τροφίμων, καθώς και οι αλλιεργάτες και οι αγρεργάτες, και εντάσσονται στην ασφάλιση του ΟΓΑ. Με τον τρόπο αυτό οι εργοδότες κερδοσκοπούν, αφού η εργοδοτική εισφορά στον ΟΓΑ είναι πολύ χαμηλότερη από αυτή του ΙΚΑ.

8.                 Παράβαση της εργατικής νομοθεσίας και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Είναι κανόνας για τις επιχειρήσεις του Ιδιωτικού Τομέα ιδιαίτερα σε αυτές που δεν υπάρχουν σωματεία, να μην εφαρμόζουν τις Σ.Σ.Ε., με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να ζημιώνονται με μεγάλα χρηματικά ποσά και το ΙΚΑ να στερείται ασφαλιστικές εισφορές.

10. Ανασφάλιστος χρόνος εργασίας. Αρκετές φορές οι εργαζόμενοι, δικαιολογημένα και για λόγους ανεξαρτήτως της θέλησής τους δεν παρέχουν τις υπηρεσίες τους (στράτευση, ασθένεια) ή δεν βρίσκουν εργασία ( ανεργία).

Παρά το γεγονός ότι για τους σκοπούς αυτούς υπάρχουν κρατήσεις (1% των ασφαλιστικών εισφορών για στράτευση, 4% για ανεργία) εντούτοις το επίδομα ανεργίας – επιδοτούμενα προγράμματα, το επίδομα ασθένειας μετά τον 1 μήνα, ο χρόνος στράτευσης, θεωρούνται ανασφάλιστοι χρόνοι.

Επιπτώσεις:

1.     Καταρρέουν τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Σύμφωνα με ελάχιστους προβλέψιμους υπολογισμούς αρμοδίων υπηρεσιών, τα ποσά που στερούνται, ξεπερνούν τα 6 δισεκατομμύρια  ευρώ κάθε χρόνο!!!!

2.     Απαξιώνετε το ίδιο το σύστημα της  κοινωνικής ασφάλισης και αξιώνονται λύσεις  ιδιωτικής ασφάλισης.

3.     Παραβιάζεται η αρχή της υποχρέωσης των εργοδοτών να σφαλίζουν τους εργαζόμενους, τίθεται υπό αμφισβήτηση η υποχρεωτικότητα στην ασφάλιση της μισθωτής εργασίας.

4.     Εκτοπίζονται από τη συλλογική δράση μεγάλα τμήματα του εργατικού δυναμικού και οδηγούνται σε ατομικές λύσεις με ατομικές συμφωνίες.

5.     Ενισχύεται η κερδοσκοπία των επιχειρήσεων σε βάρος των εργαζομένων αφού η αδήλωτη εργασία συνοδεύεται με την   καταστρατήγηση βασικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

6.     Δημιουργείται αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ ανασφάλιστων και ασφαλισμένων που απειλεί και συμπιέζει κατακτήσεις των εργαζομένων.

Σε ποιους χώρους εντοπίζεται:

Εδώ και πολλά χρόνια το «προνόμιο» της ανασφάλιστης εργασίας υπήρχε κατ΄ αποκλειστικότητα μόνο σε μικρές επιχειρήσεις και στην παραοικονομία.

Σήμερα αυτή ξέφυγε από τις μικρές επιχειρήσεις και την παραοικονομία, και συνιστά την πλέων διαδεδομένη πρακτική όλων των μεγάλων επιχειρήσεων και Οργανισμών (Δημόσιο – ΔΕΚΟ – Ιδ. Τομέα) που καταφεύγουν στην ανασφάλιστη εργασία.

Η πρακτική που ακολουθείται είναι το «σπάσιμο» των επιχειρήσεων  ή των Οργανισμών με την παραχώρηση εργασιών σε τρίτους (εργολαβίες). Οι εργαζόμενοι στους εργολάβους κατά βάση είναι ανασφάλιστοι ή με παράνομο δελτίο παροχής,

Η έκταση του φαινομένου παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις αφού σε αρκετές επιχειρήσεις το προσωπικό των εργολαβιών ξεπερνά κατά πολύ το προσωπικό της επιχείρησης.

Συμπεριφορά ανασφάλιστων – αιτίες:

Εάν εξαιρέσουμε ελάχιστες περιπτώσεις που δεν θέλουν να ασφαλιστούν , η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων παθητικά δέχονται την ανασφάλιστη εργασία και σπανίως καταφεύγουν στις αρμόδιες υπηρεσίες για να δικαιωθούν.

Ορισμένες αιτίες.

1.     Δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο προστασίας των εργαζόμενων από καταχρηστικές απολύσεις, για να ενθαρρύνονται και να καταφεύγουν στις αρμόδιες αρχές.

2.     Δεν εμπιστεύονται τις αρμόδιες υπηρεσίες, τόσο για την εχεμύθεια, όσο και για το αποτέλεσμα που θα φέρουν μετά τις καταγγελίες.

3.     Οι αδήλωτοι εργαζόμενοι, δεν έχουν παραστατικά για να αποδείξουν και να διεκδικήσουν αναδρομικά την ασφάλισή τους. Κατά συνέπεια ακόμα και να καταγγείλουν το γεγονός δεν έχουν να κερδίσουν, αφού  μετά τις καταγγελίας θα απολυθούν.

4.     Δεν υπάρχει συνεργασία μεταξύ ελεγκτικών μηχανισμών, των επιθεωρήσεων εργασίας και του ΙΚΑ.

5.     Ανεπαρκές νομοθετικό πλαίσιο. Οι επιθεωρήσεις εργασίας, αρμόδιες για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, εκτός του περιορισμένου αριθμού ελεγκτών, έχουν και ελάχιστες αρμοδιότητες παρέμβασης.

6.     Αιτίες θα πρέπει να αναζητηθούν και στον εκφυλισμό των συντάξεων, αφού μετά την αποσύνδεση των Κ.Ο. σύνταξης από τα 20 ημερομίσθια του ανειδικεύτου εργάτη, αυτές κατακρεουργήθηκαν .  Στα 486, 84 € καθηλώθηκε η κατώτατη σύνταξη ενώ θα ήταν 660,80€ (δηλαδή 20 ημερομίσθια Χ 33,04 €), τι στιγμή που η σύνταξη για ένα ζευγάρι ανασφάλιστων  υπερηλίκων  είναι 330 + 330 = 660 € !!!

7. Συνδικαλιστική δομή. Τα επιχειρησιακά σωματεία σήμερα δεν καλύπτουν όλους τους εργαζόμενους στην επιχείρηση, αφού οι εργαζόμενοι των ενδιάμεσων εργοδοτών (εργολαβίες), καθώς και οι εργαζόμενοι που παρέχουν εργασία με δελτία παροχής ( μπλοκάκι), δεν ανήκουν στα επιχειρησιακά σωματεία.

Ορισμένες άμεσες προτάσεις:

Οι προτάσεις, θα πρέπει να κινηθούν κατά τη γνώμη μου σε τέσσερις άξονες.

Πρώτον στην αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου, δεύτερο την αποτροπή των εργοδοτών να καταφεύγουν στην ανασφάλιστη εργασία, τρίτο στην προτροπή των ιδίων των εργαζομένων και τέταρτο στον διευρυμένο ρόλο των συνδικάτων.

Συγκεκριμένα:

1.     Η αδήλωτη και γενικά η παράνομη εργασία θα πρέπει να χαρακτηριστούν  και να ενταχτούν στα ποινικά αδικήματα.

2.     Οι επιχειρήσεις, να υποχρεούνται να καταθέτουν στις επιθεωρήσεις εργασίας, κάθε σύμβαση ή ατομική συμφωνία που υπογράφουν  οι εργαζόμενοι. Τις συμβάσεις που υπογράφουν με τους φερόμενους ως εργολάβους, τις συμβάσεις με τους υποτιθέμενους «ελεύθερους επαγγελματίες»,  καθώς και τις συμβάσεις του προσωπικού των ενδιάμεσων εργοδοτών (εργολάβων), προκειμένου να ελέγχονται.

3.     Η αδήλωτη και κάθε παράνομη εργασία που αποκαλύπτεται, να θεωρείται υποχρεωτικά αορίστου χρόνου.  Ο εργοδότης να έχει το βάρος απόδειξης για το χρόνο της μη δηλωθείσας εργασίας και για το μισθό που παρείχε στον αδήλωτο εργαζόμενο. Τον ασφαλίζει αναδρομικά για όλο το προηγούμενο διάστημα και του καταβάλει αναδρομικά, τυχόν διαφορές στο μισθό, άδειες, δώρα κ.λ.π..

4.     Οι ευθύνες των παραβάσεων, για εργαζομένους των ενδιάμεσων εργοδοτών (εργολάβων), να βαρύνουν τον κύριο εργοδότη.

5.     Η απόλυση εργαζομένου, ο οποίος καθ΄ οιονδήποτε τρόπο  συμμετείχε στην αποκάλυψη της αδήλωτης εργασίας, θεωρείται άκυρη και καταχρηστική.

6.     Όλοι οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση έχουν τα ίδια δικαιώματα, ανεξάρτητα εάν η εργασία παρέχεται μέσω ενδιάμεσου εργοδότη. Να καταργηθούν οι νόμοι που διαχωρίζουν τους παλαιούς με τους νέους.

7.     Να αναβαθμιστεί ο ρόλος των συνδικαλιστικών οργανώσεων με δικαίωμα μαζικής προσφυγής.

8.     Θα πρέπει να διευρυνθούν οι αρμοδιότητες των επιθεωρήσεων εργασίας, να έχουν την ευθύνη για την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας χωρίς να αναγκάζονται οι εργαζόμενοι να προσφεύγουν στα δικαστήρια για νόμιμα δικαιώματά τους.

9.     Οι επιθεωρήσεις εργασίας να ενημερώνουν τα αντίστοιχα ασφαλιστικά ταμεία.

10.Να επανέλθουν και να ασφαλίζονται στο ΙΚΑ οι εποχικοί εργαζόμενοι των επιχειρήσεων τυποποιημένων τροφίμων, καθώς και οι αλλιεργατες και  οι αγρεργάτες,

11.Να θεωρείται χρόνος ασφάλισης, η περίοδο στράτευσης, τα επιδόματα ασθένειας και  ανεργίας καθώς και τα προγράμματα κατάρτισης.

12. Να καταργηθεί ο νόμος της παραγραφής εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

13.            Να διερευνηθεί η πρόταση για δημιουργία ΕΡΓΑΤΟΔΙΚΕΙΩΝ, όπου οι εργατικές διαφορές θα επιλύονται σύντομα και σε μικρό χρονικό διάστημα.

Η έξαρση της παράνομης-ανασφάλιστης  εργασίας δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους που την βιώνουν και ούτε μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο από τους ίδιους.

Απαιτούνται πρωτοβουλίες με συντονισμένες ενέργειες από το σύνολο του συνδικαλιστικού κινήματος, (Δημόσιο, Δ.Ε.Κ.Ο. -ΤΡΑΠΕΖΕΣ, Ιδ, Τομέα).

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2009

Νικολάου  Κώστας

Μέλος

Διοικούσας Επιτροπής

ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΒΑΣΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

Posted on 16/03/2011. Filed under: ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ |

Σύμφωνα με έρευνα του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, η συλλογικότητα παραμένει σταθερή αξία για τους εργαζόμενους, αφού το 82% των ερωτηθέντων ελπίζουν σήμερα στα συνδικάτα, έναντι 10% κατά και 8% λευκά.

Παράλληλα, αναδεικνύοντας και το μεγάλο πρόβλημα  της αποδήμησης των συνδικάτων,  βλέπουμε το 52% να δηλώνουν, ότι στην επιχείρηση που εργάζονται δεν υπάρχει σωματείο!!

Εξειδικεύοντας την κατάσταση, πηγαίνοντας στον ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ εκεί που οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και η δημοκρατία βρίσκονται ακόμα εκτός των πυλών, θα δούμε ότι  μόνο το 15% είναι συνδικαλιστικά οργανωμένοι.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι εργαζόμενοι να βιώνουν την εργοδοτική αυθαιρεσία, να στερούνται μεγάλα χρηματικά ποσά από τη μη εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων και την εργατική νομοθεσία, καθόσον και οι ίδιοι, έξω από τα συνδικάτα δεν γνωρίζουν πλήρως όλα τα δικαιώματά τους.

Κάνουμε μια προσπάθεια, απευθυνόμαστε στους μη συνδικαλισμένους εργαζομένους, να γνωρίσουν καλύτερα τα δικαιώματα τους, να έρθουν ποιο κοντά στα σωματεία, να δημιουργήσουν νέα εάν δεν υπάρχουν,  να ενταχτούν στο συνδικαλιστικό κίνημα  και μέσα από αυτό να περιφρουρήσουν τα δικαιώματά τους.

1. ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ:

Εργασίες με εξαρτημένη σχέση θεωρούνται, αυτές που παρέχονται σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο και τελούν υπό την εποπτεία και τον έλεγχο του εργοδότη.

Για την εξαρτημένη εργασία, από την έναρξη έως και τη λήξη της σύμβασης, οι εργοδότες εκτός από τις υποχρεώσεις έναντι των εργαζομένων έχουν επίσης και πολλές άλλες υποχρεώσεις έναντι των αρμοδίων αρχών.

2. ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΛΗΨΗ:

Οι εργοδότες υποχρεούνται να συνάπτουν με κάθε εργαζόμενο ατομική σύμβαση εργασίας όπου θα αναφέρεται το είδος της σύμβασης  (ορισμένου χρόνου, μερικής απασχόλησης ή αορίστου χρόνου) η ειδικότητα του απασχολούμενου, ο τόπος εργασίας,  το ωράριο εργασίας καθώς και η αμοιβή του.

Να παραδίδει στον εργαζόμενο αντίγραφο της σύμβασης αυτής, να τον καταχωρίσει στις καταστάσεις του ΙΚΑ πριν από την έναρξη της απασχόλησής του και σε 8 ημέρες να αναγγείλει την πρόσληψη στην Επιθεώρηση Εργασίας και τον ΟΑΕΔ.

Ο εργαζόμενος θα πρέπει να δηλώσει τα οικογενειακά του βάρη, πτυχία, καθώς και τυχών προϋπηρεσία σε άλλο εργοδότη, να μην αδιαφορεί σε όσα περιγράφονται στη σύμβαση και να φροντίζει να λαμβάνει αντίγραφό της.

Ωστόσο, η ατομική σύμβαση αυτή δεν μπορεί να υπολείπεται από αυτά που ρυθμίζουν οι Συλλογικές Συμβάσεις  και η εργατική νομοθεσία.

3. ΕΙΔΗ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:

Αορίστου χρόνου. Είναι αυτές που δεν καθορίζεται η διάρκειά τους και για να λυθούν απαιτούνται ορισμένες προϋποθέσεις.

Ορισμένου χρόνου. Είναι αυτές που έχουν ημερομηνία λήξης και λύονται χωρίς προϋποθέσεις και αποζημίωση. Όταν όμως η διάρκειά της είναι μεγαλύτερη των 2 ετών ή στο διάστημα αυτό ανανεώθηκε πάνω από  3 φορές, είναι άκυρη και θεωρείται αορίστου χρόνου.

Εποχική απασχόληση. Εμπίπτουν στις διατάξεις ορισμένου χρόνου, με τη διαφορά είναι χαμηλής διάρκειας και ορισμένες κατηγορίες εξ αυτών δικαιούνται ειδικό βοήθημα από τον ΟΑΕΔ. 

Μερική απασχόληση. Είναι η απασχόληση μικρότερης διάρκειας από την πλήρη, με μικρότερη αντίστοιχα αμοιβή. Η μικρότερη διάρκεια μπορεί να είναι σε ώρες ή σε ημέρες. Όταν το ωράριο εργασίας είναι μικρότερο 4 ωρών ημερησίως, οι αποδοχές προσαυξάνονται κατά 7.5%.

Για να είναι νόμιμη η μερική απασχόληση απαιτείται έγγραφη συμφωνία που εκτός των άλλων θα περιέχει το χρόνο απασχόλησης, τον τρόπο κατανομής και τις περιόδους εργασίας και σε 15 ημέρες να έχει κατατεθεί στην Επιθεώρηση Εργασίας. Διαφορετικά θεωρείται σύμβαση αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης.

Δανεισμός- Ενοικίαση («λίζινγκ ανθρώπων») . Σύμφωνα με το Ν. 2956/2001, οι αποδοχές των εργαζομένων αυτών δεν μπορεί να είναι κατώτερες αυτών που ισχύουν για το προσωπικό του έμμεσου εργοδότη.

4. ΑΚΥΡΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:

Συμβάσεις έργου που υπογράφονται, οι οποίες θέτουν εργαζόμενους σε “ελεύθερους επαγγελματίες” ενώ παρέχουν εξαρτημένη εργασία, είναι άκυρες ή κοινώς παράνομες. Οι εργαζόμενοι αυτοί, να απαιτούν την εγγραφή τους στα σωματεία   και να διεκδικούν όλα τα δικαιώματά τους.

5. ΝΟΜΙΜΑ & ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ  ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ:

Νόμιμα δικαιώματα θεωρούνται αυτά που με νόμο θεσπίζονται από την  πολιτεία και συλλογικά αυτά που με συλλογικές συμβάσεις ρυθμίζονται από τα συνδικάτα.

6. ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:

Αυτές διακρίνονται σε επιχειρησιακές που αφορούν συγκεκριμένη επιχείρηση και υπογράφονται από το αντίστοιχο επιχειρησιακό σωματείο.

Σε ομοιοεπαγγελματικές, αφορούν συγκεκριμένη ειδικότητα  και υπογράφονται από το αντίστοιχο επαγγελματικό σωματείο ή ομοσπονδία.

Σε κλαδικές, που αφορούν συγκεκριμένο κλάδο και υπογράφονται από τις αντίστοιχες κλαδικές ομοσπονδίες.

Σε τοπικές, που αφορούν εργαζόμενους συγκεκριμένης εδαφικής περιοχής και υπογράφονται από αντίστοιχο τοπικό σωματείο.

Η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, που υπογράφεται από την ΓΣΕΕ και ρυθμίζει τα κατώτατα όρια αμοιβών όλων των εργαζομένων αλλά και όσων εργαζομένων  δεν καλύπτονται από τις κλαδικές συμβάσεις.

Η σύμβαση αυτή έχει και το μεγαλύτερο βάρος, αφού με αυτή σχετίζονται όλες οι συμβάσεις καθώς και πολλά άλλα δικαιώματα όπως, συντάξεις επιδόματα ανεργίας κ.λ.π..

Οι συλλογικές συμβάσεις ρυθμίζουν, τους μισθούς,  οικογενειακά επιδόματα, χρονοεπιδόματα (τριετίες), επιδόματα πρόσθετων εργασιών, αργίες, χρόνο εργασίας, άδειες κ.λ.π.

Κάθε εργαζόμενος οφείλει να συμμετέχει στο σωματείο που υπογράφει την σύμβασή του, να συμμετέχει στις δραστηριότητες του και να απαιτεί μέσα από αυτό την καλυτέρευση των όρων αμοιβής του. Τα συνδικάτα είναι μόνο δική μας υπόθεση.

7. ΩΡΑΡΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:

Από την 1/1/84 με την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. καθιερώνεται το ωράριο των 40 ωρών εβδομαδιαίας εργασίας.

Υπερεργασία. Η απασχόληση πέραν των 40 ωρών την εβδομάδα, έως τις 45 ώρες για επιχειρήσεις που εφαρμόζουν πενθήμερο εργασία και έως τις 48  ώρες για επιχειρήσεις με εξαήμερο, θεωρείται υπερεργασία και αμείβεται με προσαύξηση 25%.

Νόμιμη υπερωρία. Η απασχόληση πέραν των 45 ωρών την εβδομάδα για επιχειρήσεις με πενθήμερο και 48 ωρών με εξαήμερο θεωρείται υπερωρία. Απ΄αυτές, οι πρώτες 120 ώρες το χρόνο προσαυξάνονται κατά 50% ενώ οι υπόλοιπες κατά 75%.

Για να είναι νόμιμες, θα πρέπει υπάρχουν έκτακτες ανάγκες της επιχείρησης, να τηρείται βιβλίο υπερωριών και  πριν από την πραγματοποίηση τους να υπάρχει έγκριση από την επιθεώρηση εργασίας,

Μη νόμιμη υπερωρία. Όταν δεν τηρούνται οι προβλεπόμενες από το νόμο διαδικασίες, κάθε ώρα υπερωρίας αμείβεται με προσαύξηση 100%.

Νυχτερινή εργασία. Θεωρείται η εργασία που πραγματοποιείται στο διάστημα από της 10 το βράδυ μέχρι της 6 το πρωί και αυτή αμείβεται με προσαύξηση 25%

Εκτός έδρας εργασία: Για κάθε διανυχτέρευση εκτός έδρας, εκτός των οδοιπορικών εξόδων καταβάλλεται επιπλέον 1 ημερομίσθιο ή 1/25 του μισθού.

8. ΑΡΓΙΕΣ:

Οι εργάσιμες ημέρες την εβδομάδα όπου δεν έχει εφαρμοστεί το πενθήμερο είναι 6. Η 7η,, κατά κανόνα η Κυριακή, είναι αργία  η οποία σε περίπτωση νόμιμης απασχόλησης αμείβεται με το 1/25 του μισθού προσαυξημένο κατά 75%.

Υποχρεωτικές. 25η Μαρτίου,  Δευτέρα του Πάσχα,  15 Αυγούστου, 25 Δεκεμβρίου.

Προαιρετικές. 28 Οκτωβρίου. 1η Μαΐου.

Κατ΄ έθιμον αργίες. Πρωτοχρονιά. Θεοφάνια. Καθαρά Δευτέρα. Μεγάλη Παρασκευή. Αγίου Πνεύματος. Δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων. Μεγάλες τοπικές εορτές. ( μη αμειβόμενες εκτός εάν ρυθμίζονται από Σ.Σ.Ε.)

9. ΑΔΕΙΕΣ:

Όλοι οι εργαζόμενοι από τον πρώτο χρόνο δικαιούνται αναλογία άδειας & αναλογία επίδοματος άδειας.

Τον πρώτο χρόνο έως 20 ήμέρες ( σε πενθήμερο εργασία) και 24 ημέρες (σε εξαήμερη εργασία) ή 2 ημέρες για κάθε μήνα απασχόλησης.

Τον δεύτερο χρόνο 21 ημέρες (σε πενθήμερο εργασία) και 25 ημέρες (σε εξαήμερη εργασία) ή 2 ημέρες για κάθε μήνα απασχόλησης.

Τον τρίτο χρόνο και μετά την συμπλήρωση δύο έτη εργασίας, 22 ημέρες (σε πενθήμερο εργασία) και 26 ημέρες (σε εξαήμερη εργασία)

Μετά τη συμπλήρωση 10 έτη στον ίδιο εργοδότη ή 12 χρόνια σε οποιονδήποτε εργοδότη 25 ημέρες (σε πενθήμερο εργασία) και 30 ημέρες

(σε εξαήμερη εργασία).

Μετά τη συμπλήρωση  25 έτη, 1 ημέρα επιπλέον

Επίδομα άδεις. Για κάθε μήνα απασχόλησης, 2 ημερομίσθια ή 2/25 του μηνιαίου μισθού, με πλαφόν τα 13 ημερομίσθια ή το ½ του μηνιαίου μισθού.

Αποδοχές. Κατά τη διάρκεια της άδειας ο μισθωτός δικαιούται όλες τις τακτικές αποδοχές που θα λάμβανε αν πραγματικά απασχολούνταν. Τόσο οι αποδοχές αδείας όσο και το επίδομα άδειας προκαταβάλλονται.

Διπλασιασμός άδειας. Εάν από υπαιτιότητα του εργοδότη, μέχρι το τέλος του χρόνου δεν χορηγηθεί η άδεια, ο εργαζόμενος δικαιούται τις αποδοχές αυξημένες στο 100%.

Χορηγήση άδειας. Η άδεια χορηγείται κατόπιν συμφωνίας μεταξύ μισθωτών και εργοδότη. Οι μισοί τουλάχιστο πρέπει να λάβουν την άδειά τους από 1η Μαΐου έως 30 Σεπτεμβρίου. Η άδεια χορηγείται ολόκληρη και  η κατάτμησή της  απαγορεύεται. Κατ΄εξαίρεση όμως, όταν υπάρχει επείγουσα ανάγκη της επιχείρησης ή αίτηση του μισθωτού για δικαιολογημένη αιτία και πάντα μετά από έγκριση της επιθεώρησης εργασίας, επιτρέπεται να δοθεί σε δύο περιόδους αλλά όχι λιγότερες από 6 ημέρες.

Βιβλίο αδειών. Κάθε επιχείρηση θα πρέπει να τηρεί βιβλίο αδειών θεωρημένο από την επιθεώρηση εργασίας.

Λοιπές άδειες:

Άδεια γάμου 5 εργάσιμες ημέρες για πενθήμερο ή 6 ημέρες σε εξαήμερο.

Άδεια γέννησης παιδιού 2 ημέρες στον πατέρα για κάθε παιδί.

Άδεια μητρότητας συνολικής διάρκειας 17 εβδομάδες.

Άδεια φροντίδας παιδιού, μειωμένο ωράριο εργασίας κατά 2 ώρες για ένα χρόνο και κατά 1 ώρα για 6 μήνες, μετά τη λήξη της άδειας τοκετού. Την άδεια αυτή εναλλακτικά δικαιούται και ο πατέρας εφόσον δεν κάνει χρήση η εργαζόμενη μητέρα.

Άδειες στις Μονογονεϊκές οικογένειες έως 6 εργάσιμες ημέρες το χρόνο και 8 ημέρες με τρία παιδιά και άνω και μέχρι να συμπληρώσουν την ηλικία των 12 ετών.

Άδεια σχολικής παρακολούθησης έως 4 ημέρες το χρόνο για κάθε παιδί, όταν τα παιδιά παρακολουθούν μαθήματα και μέχρι την ηλικία 16 ετών.

Άδεια για μεταγγίσεις αίματος έως 22 εργάσιμες ημέρες τον χρόνο.

Άδεια για μεταγγίσεις αίματος παιδιού 10 εργάσιμες ημέρες το χρόνο.

Άδεια λόγο θανάτου συγγενούς 2 εργάσιμες ημέρες.

Εκλογική άδεια, ( με πενθήμερη εργασία) 1 ημέρα  από 200 – 400χλμ, 2 ημέρες από 401χλμ και άνω, 3 ημέρες για τα νησιά . ( Με εξαήμερη εργασία) 1 ημέρα από 100- 200χλμ.  2 ημέρες από 201 – 400χλμ. 3 από  401χλμ και άνω και για τα νησιά.

Άδεια εκπαίδευσης συνδικαλιστών: Έως 2 εβδομάδες το χρόνο,  σε εργαζόμενους που επιλέγονται από την ΓΣΕΕ με σκοπό την  επιμόρφωση και ανάδειξη νέων συνδικαλιστικών στελεχών.

Άνευ αποδοχών γονική άδεια, έως 3,5 μήνες για κάθε γονέα, υπό την προϋπόθεση  να έχει συμπληρώσει 1 έτος εργασία στον ίδιο εργοδότη.

Άνευ αποδοχών για ασθένεια μελών οικογένειας έως  6 εργάσιμες ημέρες το χρόνο ή 8 ημέρες όσοι έχουν δύο παιδιά και 12 ήμέρες από τρία παιδιά και άνω.

Μειωμένο ωράριο άνευ αποδοχών στους  γονείς που έχουν παιδιά με πνευματική, σωματική, ή ψυχική αναπηρία, κατά μία ώρα την ημέρα.

Άδεια σπουδών άνευ αποδοχών στους μαθητές σπουδαστές ή φοιτητές 30 ημέρες.

Άδεια μεταπτυχιακών έως 10 εργάσιμων ημερών και είναι άνευ αποδοχών.

10. ΔΩΡΑ ΕΟΡΤΩΝ:

Χριστουγέννων, για εργασία από 1η Μαΐου – 31 Δεκεμβρίου, ένα μηνιαίο μισθό ή 25 ημερομίσθια. Κατ΄αναλογία, 2/25 του μισθού ή 2 ημερομίσθια για κάθε 19 ημερολογιακές ημέρες.

Πάσχα, για εργασία από 1 Ιανουαρίου  έως 30 Απριλίου, μισό μισθό ή 15 ημερομίσθια για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο. Κατ΄αναλογία, 1/15 του μισού μηνιαίου μισθού ή 1 ημερομίσθιο για κάθε 8 ημερολογιακές ημέρες.

Για χρονικό διάστημα μικρότερο του 19ήμερου ή του 8ήμερου καταβάλλεται ανάλογο κλάσμα. Εννοείται πως αναλογία δώρων δικαιούνται και όσοι αποχωρίσουν ή απολυθούν πριν από τις παραπάνω γιορτές.

11. ΑΣΦΑΛΙΣΗ:

Οι εργοδότες υποχρεώνονται να ασφαλίζουν τους εργαζόμενους  και   επιβαρύνονται, κατά (28 – 31,2%) οι ίδιοι και (16 – 19,45%)  οι εργαζόμενοι, επί του συνόλου των μηνιαίων αποδοχών.

Οι κρατήσεις γίνονται για λογαριασμό του ΙΚΑ & επικουρικού, του ΟΑΕΔ, την Εργατική Εστία & Κατοικία και για το λόγο αυτό οι μισθωτοί δικαιούνται:

Από το ΙΚΑ, κύρια και επικουρική σύνταξη ανάλογα με το μισθό και το χρόνο ασφάλισης, καθώς και παροχές σε είδος και σε χρήμα σε περίπτωση ασθένειας.

Από τον ΟΑΕΔ επίδομα ανεργίας και λοιπά βοηθήματα.

Από την Εργατική Εστία κοινωνικό τουρισμό, θέατρα, βιβλία κ.λ.

Από την Εργατική Κατοικία επιδότηση για αγορά κατοικίας και ενοικίου, κ.λ.

Οι κρατήσεις αυτές είναι για τη δική μας ασφάλιση, φροντίζουμε να είναι στο σύνολο των αποδοχών και για όλες τις ημέρες,

12. ΑΣΘΕΝΕΙΑ:

Οι ασφαλισμένοι καθώς και η οικογένειά τους,  δικαιούνται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εφόσον έχουν 50 ημέρες ασφάλιση (από το 2009 σταδιακά αυξάνονται σε 100 ημέρες) ενώ για παροχή σε χρήμα απαιτούνται 100 ημέρες και (από το 2009 σταδιακά αυξάνονται στις 120 ημέρες).

Σε περίπτωση ασθένειας έως 3 ημέρες, ο μισθωτός αμείβεται κατά το ήμισυ μόνο από τον εργοδότη, ενώ όταν η ασθένεια είναι άνω των 4 ημερών,  το ΙΚΑ καταβάλει επίδομα ασθένειας και ο εργοδότης, έως και ένα μήνα τη διαφορά του μισθού.

Προσοχή, η  “ βραχεία διάρκεια ” ασθένεια, δηλαδή μετά τον ένα μήνα για όσους υπηρετούν 4 χρόνια ή 6 μήνες για όσους υπηρετούν πάνω από 15 χρόνια, μπορεί να εκληφθεί ως οικειοθελής αποχώρηση!!!

13. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ:

Η εξόφληση του μισθού θα πρέπει να συνοδεύεται με εκκαθαριστικό σημείωμα μισθοδοσίας, όπου θα αναλύονται οι κάθε είδος αποδοχές ( βασικός μισθός, τριετίες, υπερωρίες, νυχτερινή εργασία, οικογενειακά επιδόματα, επιδόματα πρόσθετων εργασιών, κ.λπ.) καθώς και κάθε είδος κρατήσεις ( ασφάλιση, εφορεία, προκαταβολή, κ.λ.).

Στις αποδείξεις αυτές αποφεύγουμε να υπογράφουμε όταν υπάρχουν “πονηρές φράσεις” που υποδηλώνουν την πλήρη αποδοχή και πως  καμία άλλη απαίτηση δεν έχουμε. Σε κάθε περίπτωση διατηρούμε τις αποδείξεις αυτές για τυχών διεκδικήσεις.

14. ΒΛΑΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ:

Κάθε μεταβολή των όρων εργασίας της σύμβασης, η οποία γίνεται μονομερώς και χωρίς τη συναίνεση του μισθωτού και οποία επιφέρει ζημία υλική ή ηθική στον εργαζόμενο, συνιστά βλαπτική μεταβολή.

15. ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ:

Είναι σύνηθες φαινόμενο για τους εργοδότες,  ιδιαίτερα σε επιχειρήσεις που  δεν υπάρχει συνδικαλιστική οργάνωση, να μην χορηγούν στους εργαζόμενους όλα τα ποσά που ρυθμίζουν οι συλλογικές συμβάσεις, καθώς και χρηματικά ποσά για, υπερεργασία, υπερωρίες, νυχτερινά, αργίες, κ.λ.π,.

Στις περιπτώσεις,  αυτές ενημερώνουμε το αντίστοιχο συνδικάτο ή το Εργατικό Κέντρο της περιοχής και απευθυνόμαστε στην  Επιθεώρηση Εργασίας  για επίλυση της εργατικής διαφοράς. Σε κάθε περίπτωση έχουμε δικαίωμα να προσφύγουμε και στα Ελληνικά δικαστήρια για διεκδικήσεις  έως και 5 χρόνια πριν.

16. ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ:

Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα και θα πρέπει να απαιτούν την πλήρη εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Να εγγράφονται στο επιχειρησιακό τους σωματείο καθώς και στο κλαδικό ή το όμοιο – επαγγελματικό και μέσα από αυτά να διεκδικούν την καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας. Να συμμετέχουν στις αρχαιρεσίες καθώς και να εκλέγονται στις διοικήσεις.

Εάν στην επιχείρηση που εργάζονται δεν υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο, μπορούν και πρέπει να δημιουργήσουν. Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, μπορούν  να ενεργοποιήσουν  Συμβούλιο Εργαζομένων, όμως  σε κάθε περίπτωση, πρώτα να επικοινωνούν με την αντίστοιχη Ομοσπονδία ή το Εργατικά Κέντρο της περιοχής.

Οι εκλεγμένοι συνδικαλιστές προστατεύονται από το νόμο για απολύσεις, καθώς και για ένα χρόνο τα ιδρυτικά μέλη του σωματείου.

17. ΑΠΟΛΥΣΗ:

Οι  συμβάσεις αορίστου χρόνου λύονται οποτεδήποτε και ελεύθερα από τον εργοδότη, αφού τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες.

Απαγορεύονται: Οι απολύσεις  σε εγκύους εργαζόμενες, κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης και ένα χρόνο μετά τον τοκετό, της ετήσιας άδειας, σε συνδικαλιστές που εμπίπτουν στο Ν.1264, οι ομαδικές απολύσεις, σε όσους στρατεύονται και για ένα χρόνο μετά, για όσους έχουν προσληφθεί αναγκαστικά με νόμους ειδικής προστασίας ατόμου με ειδικές ανάγκες, πολυτέκνων κ.λ..

Άκυρες: Θεωρούνται όταν δεν έχει καταβληθεί η αποζημίωση μαζί με το έγγραφο απόλυσης ή όταν το δικαίωμα απόλυσης ασκείται καταχρηστικά και για λόγους εκδικητικούς, ή για λόγους συνδικαλιστικής δράσης και διεκδικήσεις του εργαζόμενου κ.λ.

Οι εργαζόμενοι: Όταν θεωρούν την απόλυσή τους καταχρηστική, δεν υπογράφουν  το έγγραφο απόλυσης και σε διάστημα 3 μηνών από την κοινοποίηση της καταγγελίας, μπορούν να προσφύγουν στα δικαστήρια ζητώντας την ακυρότητα της καταγγελίας και μισθούς υπερημερίας.

18. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ:

Οι αορίστου χρόνου εργαζόμενοι, όταν απολύονται δικαιούνται αποζημίωση ανάλογα με τα χρόνια εργασίας και την ειδικότητα.

Για τους Υπαλλήλους αντιστοιχεί 1 μήνας για  1 χρόνο εργασία και φτάνει στους 24 μήνες για 28 χρόνια εργασία.

Για τους εργατοτεχνίτες, αντιστοιχεί 5 ημερομίσθια για 1 χρόνο εργασία και φτάνει στα 165 ημερομίσθια με 30 χρόνια εργασία.

Για τον υπολογισμό της αποζημίωσης, λαμβάνεται υπόψη οι συνολικές τακτικές αποδοχές προσαυξημένες κατά 1/6.

19. ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΡΓΙΑΣ:

Εάν επιδοτούνται  για πρώτη φορά. Απαιτούνται 80 ημέρες εργασίας κατ΄ έτος στα δύο προηγούμενα χρόνια. Το τελευταίο 14ηνο ( χωρίς να υπολογίζονται οι ημέρες του τελευταίου διμήνου) να έχουν συμπληρώσει 125 ημέρες.

Αν επιδοτούνται για δεύτερη φορά. 125 ημέρες το τελευταίο 14μηνο πριν από την απόλυση.

20. ΠΩΣ ΘΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΜΕ  ΓΙΑ ΟΛΑ  ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ:

Εκτός από τα Εργατικά Κέντρα της περιοχής, τις Ομοσπονδίες, τα σωματεία και τις Επιθεωρήσεις Εργασίας,  οι εργαζόμενοι έχουν τη δυνατότητα να πληροφορηθούν για όλα τα δικαιώματά τους στο Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ, που στεγάζεται στην οδό ΒΟΥΛΓΑΡΗ 1 & ΠΕΙΡΑΙΩΣ ή στα τηλέφωνα 210-5288000 ή στο 1966, από τις 09.00 μέχρι τις 19.30.

ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Μέλος γραμματείας

ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

&

Διοικούσα Επιτροπή ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΚΕ.Π.Ε.Α.

Posted on 16/03/2011. Filed under: ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ |

Στην ιστοσελίδα του Κέντρου Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων (ΚΕ.Π.Ε.Α.) της Γ.Σ.Ε.Ε. μπορείτε να βρείτε αναλυτικά τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Ο ανανεωμένος Οδηγός Εργασιακών Δικαιωμάτων με τίτλο «Γνωρίζω και Διεκδικώ τα Διακαιώματα μου – Συμμετέχω στο Σωματείο μου» θα σας πληροφορήσει σχετικά με τα δικαιώματα που έχετε σε σχέση με την εργασίας σας. Μπορείτε είτε να τον δείτε/κατεβάσετε ηλεκτρονικά ή να τον προμηθευτείτε δωρεάν από το Σωματείο μας ή απο το ΚΕ.Π.Ε.Α.

Επίσης, μπορείτε να συμβουλευτείτε το Αλφαβητικό Ευρετήριο Εργασιακών Σχέσεων.

Επισκεφτείτε το:

www.kepea.gr

Για οτιδήποτε άλλο μπορείτε να επικοινωνήσετε με το σωματείο μας στα τηλέφωνα:

6946668506

6948103085

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...