Archive for Δεκέμβριος 2011

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΕ «ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ»

Posted on 08/12/2011. Filed under: 5) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ |

Φρένο στην μετατροπή της πλήρους & σταθερής εργασίας σε  «μερική απασχόληση»

Κόλαφος για τις εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων του Ιδιωτικού Τομέα. Οι εργοδότες με το πιστόλι στον κρόταφο, προχωρούν σε βίαιες  αλλαγές των συμβάσεων εργασίας και από συμβάσεις πλήρους απασχόλησης τις μετατρέπουν σε συμβάσεις «μερικής απασχόλησης».

Επειδή η μονομερής τροποποίηση των συμβάσεων εργασίας, από πλήρη σε μερική απασχόληση  από τον νόμο δεν επιτρέπεται, με την απειλή της απόλυσης εξαναγκάζουν τους εργαζόμενους να υπογράφουν «ατομικές συμφωνίες», δηλαδή την τροποποίηση της σύμβασης την ζητούν οι ίδιοι!!

 

Σύμφωνα με αποκαλυπτικά στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ), το 2010 μετατράπηκαν 26.253 συμβάσεις εργασίας (πλήρους απασχόλησης) σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης. Το  2011 (στους εννέα πρώτους μήνες) οι συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης που  έχουν μετατραπεί ανέρχονται στις 42.488.!! Ενώ η αδήλωτη – ανασφάλιστη εργασία, σύμφωνα με το ΣΕΠΕ, καλπάζει στο 30%!!.

Οι τροποποιήσεις αυτές αλλά και κάθε τροποποίηση  από πλήρη σε μερική απασχόληση δεν έχει να κάνει ούτε με την κρίση ούτε με τυχόν προβλήματα της επιχείρησης, γιατί εάν ήταν έτσι, θα μπορούσαν οι επιχειρήσεις αυτές, να αξιοποιήσουν το νόμο και να  επιβάλουν την εκ περιτροπής εργασία που επιτρέπεται.

Αυτό όμως δεν γίνεται και προχωρούν σε μετατροπές  από πλήρη σε «μερική απασχόληση» γιατί με τον τρόπο αυτό (δηλώνονται για 4ωρη εργασία αλλά εργάζονται με  πλήρη εργασία)   επιτυγχάνουν  την πλήρη ελαστικοποίηση των ωραρίων εργασίας, αλλά και την  παράκαμψη  στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων όπως:

1) Καταργείται η σταθερή εργασία των  40 ωρών (5νθήμερο – 8ωρο) και μετατρέπεται σε ευέλικτη μορφή, με τις πρώτες 20 ώρες (εφόσον συμφωνηθούν τόσες)  σταθερής εργασίας και τις υπόλοιπες σε ευέλικτη μορφή και κατά την κρίση του εργοδότη.

2)  Η παροχή εργασίας, πέραν των 20 ωρών, καθώς δεν αποτελεί μέρος του συμβατικού μισθού, αυτή τίθεται σε καθημερινή αμφισβήτηση από τον εργοδότη και σε ένα καθεστώς αυθαιρεσίας – τρομοκρατίας και χωρίς αποδείξεις πληρωμών ακολουθεί το δρόμο των εκατομμυρίων απλήρωτων υπερωριών.

3) Καθώς, ως νέα βάση τίθενται πλέον οι 20 ώρες εργασίας, αυτό θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην αποζημίωση απόλυσης, στις αποδοχές της ετήσιας άδειας, του επιδόματος αδείας, καθώς και στα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα.

4) Εκτοπίζονται από τα Βαρέα Ανθυγιεινά Επαγγέλματα καθώς για το λόγο αυτό απαιτούνται συγκεκριμένες ώρες εργασίας όπως για παράδειγμα για τους καθαριστές – καθαρίστριες απαιτούνται τουλάχιστον 30 ώρες την εβδομάδα.

5) Ασφαλίζονται για λιγότερες ημέρες το μήνα (20-21) καθώς και για τους μερικά απασχολούμενους δεν ισχύει η 5νθήμερη εργασία.

6) Ζημιώνονται και στη σύνταξή τους, ιδιαίτερα όσοι βρίσκονται σε προσυνταξιοδοτικό στάδιο ( τελευταία 5ετία) καθώς το ύψος του τελικού ημερήσιου μισθού αποτελεί και την βάση υπολογισμού των συντάξεων.

7) Ζημιώνονται ακόμα και στο επίδομα ανεργίας, καθώς ο νέος μισθός υπολείπεται του βασικού μισθού του ανειδίκευτου εργάτη και το επίδομα που θα δικαιούνται θα είναι κατά το ήμισυ χαμηλότερο.

8) Επεκτείνεται η ανασφάλιστη εργασία, καθόσον όλες οι υπερωρίες, όπως η εργασία πέραν των 20 ωρών, κατά βάση είναι ανασφάλιστες, με τεράστια ζημία στα ασφαλιστικά ταμεία και κερδοσκοπία των επιχειρήσεων.

Με τους ρυθμούς αυτούς, και εάν δεν παρθούν δραστικά μέτρα, το μεγαλύτερο μέρος των συμβάσεων εργασίας, θα μετατραπεί από πλήρη σε μερική απασχόληση ή καλύτερα οι εργαζόμενοι θα εμφανίζονται ως «μερικά απασχολούμενοι» και θα εργάζονται αναλόγως.    

Τι λέει ο νόμος;

Σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία, οποιαδήποτε μονομερής τροποποίηση από τον εργοδότη επί το δυσμενέστερο συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή και η απόλυση για το λόγο αυτό θεωρείται καταχρηστική. Όταν όμως, η απόλυση είναι για λόγο μη αποδοχής εργοδοτικής πρότασης για μερική απασχόληση, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγρ. 8  του νόμου 3846/10,  τότε η απόλυση αυτή είναι άκυρη, δηλαδή παράνομη.  

Αρμοδιότητες επιθεωρητών εργασίας;

Έργο των Επιθεωρήσεων Εργασίας είναι να εξασφαλίζουν την εφαρμογή της νομοθεσίας για τους όρους εργασίας και για την προστασία των εργαζομένων. Για τον σκοπό αυτό, είναι εξοπλισμένες με ευρύτατες εξουσίες ελέγχου των χώρων εργασίας, τις οποίες θα πρέπει να ασκούν ώστε οι παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας να περιοριστούν στο ελάχιστο.

Το Υπουργείο Εργασίας;

Ο υπουργός εργασίας κ. Γ. Κουτρουμάνης, αντί να ηγηθεί του αγώνα για την πάταξη της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας, όπως άλλωστε υποχρεούται, ο ίδιος έχει εξελιχθεί σε αρχηγός της αυθαιρεσίας αυτής θέτοντας το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, όχι για την τήρηση και εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας αλλά  στην καταγραφή των παραβατικών συμπεριφορών, χωρίς ωστόσο να επιβάλλεται κανένα σοβαρό πρόστιμο.

Τι πρέπει να γίνει;

            1) Η Γ.Σ.Ε.Ε., θα πρέπει να ηγηθεί του αγώνα κατά των αυθαιρεσιών αυτών, να προσβάλει όλες τις «ατομικές συμφωνίες» που έχουν τροποποιήσει συμβάσεις πλήρους & σταθερής εργασίας  σε «μερική απασχόληση», καθώς αυτές είναι και καταχρηστικές και παράνομες.

2) Τα Σωματεία, οι Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα, να πλαισιώσουν τους εργαζόμενους,  να τους ενημερώνουν για τις βλαπτικές μεταβολές, για τα δικαιώματά τους και να παρίστανται σε όλες τις εργατικές διαφορές.

3) Οι επιθεωρήσεις εργασίας, να εξαντλούν τις εξουσίες που τους παρέχει ο νόμος, για να αποτρέπουν τέτοιου είδους συμφωνίες.

4) Οι εργαζόμενοι να μην υποκύπτουν εύκολα και να μην υπογράφουν τις κατάπτυστες συμφωνίες αυτές, να απευθύνονται και να ζητούν τη βοήθεια των συνδικάτων και να προσφεύγουν στη δικαιοσύνη όταν υπάρχει απόλυση, το οποίο θα πρέπει να ασκηθεί σε διάστημα τριών (3)μηνών από την ημερομηνία απόλυσης.

5) Σε κάθε περίπτωση, εάν κάποιος υποκύψει στους εκβιασμούς, να φροντίζει τουλάχιστον, η συμφωνία που πρόκειται να υπογράψει, να έχει ημερομηνία λήξης, και επαναφορά στο προγενέστερο καθεστώς και πως στο διάστημα αυτό δεν θα προηγηθεί απόλυση.

6)  Τέλος  η ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ  γενικά ως μορφή παροχής εργασίας,  θα πρέπει να αποτελεί λύση ανάγκης και όχι το μέσον παράκαμψης βασικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει πως οι εργαζόμενοι στο καθεστώς αυτό, θα πρέπει να έχουν όχι μόνο τα ίδια αλλά και περισσότερα δικαιώματα από  τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Δηλαδή, κατά 20%  προσαυξημένες αποδοχές, οι υπερβάσεις των συμφωνηθέντων ωραρίων να θεωρούνται παράνομες υπερωρίες  και να αμείβονται κατά 100% προσαυξημένες, να έχουν σταθερά ωράρια εργασίας, να μην αποκλείονται από Βαρέα, να ασφαλίζονται για 25 ημέρες το μήνα εφόσον εργάζονται 5 ημέρες την εβδομάδα, να μην ζημιώνονται στην αποζημίωση απόλυσης, στο επίδομα ανεργίας, άδειες , δώρα κ,λ.π,, τέλος η μερική απασχόληση θα πρέπει να περιοριστεί στο 10%  του προσωπικού ανά επιχείρηση.

Νοέμβριος 2011

                Νικολάου Κώστας

 

Σε νόμο σιωπής, χιλιάδες ποινικά αδικήματα για μη καταβολή δεδουλευμένων

 

Ποινικό αδίκημα και μάλιστα με την διαδικασία αυτοφώρου, είναι  η μη καταβολή δεδουλευμένων, δηλαδή, για πάσης φύσεως αποδοχές που καθορίζονται είτε από συμβάσεις εργασίας (ατομικές) είτε από συλλογικές συμβάσεις εργασίας, είτε από το νόμο είτε από έθιμο, σύμφωνα τον ΑΚ 690/45 και το νόμο 2336/95.

Οι εργοδότες που δεν καταβάλουν εμπρόθεσμα και στο ακέριο τις αποδοχές των εργαζομένων, τιμωρούνται  με ποινή φυλάκισης (6) έξη μηνών και με χρηματικά ποσά ανάλογα με τις καθυστερούμενες οφειλές.

Οι μηνύσεις για την μη καταβολή δεδουλευμένων (εφαρμογή συμβάσεων εργασίας) σύμφωνα με τον ίδιο νόμο, εκτός από τους ενδιαφερομένους, υποβάλλονται από τις επιθεωρήσεις εργασίας ή τα οικία αστυνομικά τμήματα.

Παρόλα αυτά, η εργοδοτική αυθαιρεσία οργιάζει. Οι εργοδότες, κόβουν τους μισθούς όποτε θέλουν, καταβάλουν όσο μισθό αυτοί θέλουν, όποτε θέλουν ή και καθόλου, και παρά τις καταγγελίες εργαζομένων και σωματείων, αυτές δεν ακολουθούν το δρόμο της δικαιοσύνης.

Ούτε τα αστυνομικά τμήματα παραλαμβάνουν τις μηνυτήριες αναφορές εργαζομένων, ούτε οι επιθεωρήσεις εργασίας ασκούν μηνύσεις σε όλες τις εργατικές διαφορές για την μη καταβολή δεδουλευμένων. Αλλά και όσες από αυτές καταλήγουν στην δικαιοσύνη, δεν  εκδικάζονται με την διαδικασία αυτοφώρου!!

Η ατιμωρησία των παρανομούντων εργοδοτών οφείλεται και στις ελλιπείς εγκυκλίους του Υπουργείου εργασίας (ΣΕΠΕ), που ενώ κάνουν λόγο για αυτόφωρο αδίκημα, όταν πρόκειται για μη καταβολή δεδουλευμένων, το περιορίζουν στο δώρο των Χριστουγέννων και στο δώρο του Πάσχα!!

Τι λέει ο νόμος;   

      ‘Άρθρο 8 παρ. 1 του Ν. 2336/1995 : Κυρώσεις για καθυστέρηση καταβολής αποδοχών

1. Η παρ. 1 του άρθρου μόνου του α.ν. 690/1945 (ΦΕΚ 292Α΄) αντικαθίσταται ως ακολούθως :

<1. Κάθε εργοδότης ή διευθυντής ή επιτετραμμένος ή με οποιονδήποτε τίτλο εκπρόσωπος οποιασδήποτε επιχείρησης, εκμετάλλευσης ή εργασίας, ο οποίος δεν καταβάλλει εμπρόθεσμα στους απασχολουμένους σε αυτόν τις οφειλόμενες συνεπεία της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας πάσης φύσεως αποδοχές, που καθορίζονται είτε από τη σύμβαση εργασίας είτε από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας είτε από αποφάσεις διαιτησίας είτε από το νόμο ή έθιμο είτε σύμφωνα με το άρθρο 10 του ν. 3198/1955, συνεπεία της θέσεως των εργαζόμενων σε κατάσταση διαθεσιμότητας, τιμωρείται κατόπιν μηνύσεως των ενδιαφερόμενων ή των οργάνων του Υπουργείου Εργασίας ή των οργάνων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης που είναι εντεταλμένα για την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας ή της οικείας Αστυνομικής Αρχής ή της οικείας επαγγελματικής οργάνωσης των εργαζόμενων, με φυλάκιση μέχρι έξι (6) μήνες και χρηματική ποινή, της οποίας το ποσό δεν μπορεί να ορίζεται κάτω του 25% ούτε πάνω του 50% του καθυστερούμενου χρηματικού ποσού, για την εξεύρεση του οποίου οι τυχόν σε είδος οφειλόμενες αποδοχές πρέπει να αποτιμώνται, με τη σχετική απόφαση, σε χρήμα. Η εκδίκαση των παραπάνω υποθέσεων γίνεται με τη διαδικασία του αυτοφώρου, όπως προβλέπεται από τα άρθρα 417 επ. του Κ.Π.Δ.>.

 

Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχίζεται σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Το υπουργείο εργασίας (ΣΕΠΕ), ως αρμόδιος φορέας για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, οφείλει, να εκδώσει νέα εγκύκλιο που να καλεί τους εργοδότες να συμμορφωθούν με τον νόμο και σε περίπτωση άρνησης οι  επιθεωρήσεις εργασίας να κινούν διαδικασίες μηνύσεων,  οι οποίες θα εκδικάζονται με τη διαδικασία αυτοφώρου.

Η ΓΣΕΕ έχει την στοιχειώδη υποχρέωση,   να αναλάβει αντίστοιχες πρωτοβουλίες για την ενεργοποίηση και πλήρη εφαρμογή του παραπάνω νόμου.

Ιανουάριος 2012

            Κώστας Νικολάου

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Κατάργηση των Επικουρικών Ταμείων προωθεί η κυβέρνηση

Posted on 08/12/2011. Filed under: ΑΡΘΡΑ - ΚΕΙΜΕΝΑ |

Κατάργηση των Επικουρικών Ταμείων προωθεί η κυβέρνηση

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΔΟΣΗ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ

Εποχή: 4/12/2011

 

            Σε νέα και ποιο σκληρή δοκιμασία οδηγούνται οι συνταξιούχοι των επικουρικών ταμείων. Μετά από το πετσόκομμα των χαρατσιών,  σε ποσοστά 3% έως 10% από 1/8/2011 και σε άλλα 30% από 1/11/2011, τώρα ετοιμάζουν και την χαριστική βολή.

Το Υπουργείο Εργασίας προωθεί σχέδιο ενοποίησης όλων των επικουρικών ταμείων στο ΕΤΕΑΜ  (πρώην ΙΚΑ-ΤΕΑΜ) με ταυτόχρονο οριζόντιο «κούρεμα» σε ποσοστά 20% -30% όλων των συντάξεων μέσο αναλογιστικών μελετών που θα προηγηθούν.

Πίσω από τις αθώες λέξεις όπως «ενοποιήσεις όλων των επικουρικών ταμείων» ή «αναλογιστικές μελέτες» κρύβονται και τα πιο αντιδραστικά μέτρα, αφού οι μειώσεις δεν θα είναι ούτε 20% ούτε 30%  όπως λέγεται, αλλά θα περάσουν το 50% . Μαζί με τα έως τώρα χαράτσια θα περάσουν και το 60%!!

Συγκεκριμένα:  

            Πρώτον:  «Αναλογιστικές μελέτες»

Το ΕΤΕΑΜ (πρώην ΙΚΑ-ΤΕΑΜ) που είναι το μεγαλύτερο επικουρικό ταμείο με 1.739.000 ασφαλισμένους. Ιδρύθηκε το 1983 και εντάχτηκαν σε αυτό όλοι οι εργαζόμενοι που δεν ήταν σε κάποιο επικουρικό, αφού τα επικουρικά περιορίζονταν μόνο στο υπαλληλικό προσωπικό των επιχειρήσεων και όχι σε όλους τους κλάδους.

Το ταμείο αυτό έγινε όχι για να ασφαλίσει τους εργαζόμενους, που μέχρι τότε δεν ήταν σε κάποιο επικουρικό, αλλά να τους φορτώσει κλοπές αποθεματικών άλλων επικουρικών ταμείων, καθώς σε αυτό ενσωματώθηκαν όλα τα «προβληματικά ταμεία» (22 τον αριθμό), χωρίς όμως να εισπράξει ούτε μια δραχμή από τους οφειλέτες τους. Οι οφειλέτες τους ήταν οι επιχειρηματίες του κάθε ξεχωριστού κλάδου.  Στο ταμείο αυτό, φορτώνεται η κοινωνική πολιτική του κράτους και όλα τα χρέη της «εξυγίανσης» των προβληματικών επιχειρήσεων της δεκαετίας του 1980 και στη συνέχεια γίνεται ο φορέας υποδοχής κάθε «προβληματικού ταμείου» κρατικών επιχειρήσεων, απαλλαγμένο από τα χρέη του κράτους σε αυτό.

Αυτό το νέο ταμείο, (ΕΤΕΑΜ) παρά τους τεράστιους πόρους, (το 1984 είχε 750.000 ασφαλισμένους και 6.050 συνταξιούχους) όμως, ποτέ δεν απέκτησε δικά του αποθεματικά. Και αυτό γιατί από την ίδρυση του ακόμα, ποτέ δεν ήταν αυτοτελές και αυτοδιοίκητο, με τις εισπράξεις του να διαχειρίζονται από το ΙΚΑ. Έτσι, το μόνο που αποκόμισε είναι βάρη και υποχρεώσεις.

Σε αυτό το ταμείο, λοιπόν, σε ένα ταμείο με 1.739.000 ασφαλισμένους, με τεράστια βάρη, με χωρίς αποθεματικά, και  με υποχρεώσεις για 677.322 συνταξιούχους πλέον, θέλουν τώρα να εξαρτήσουν τις συντάξεις, ανάλογα με  αναλογιστικές μελέτες.

Είναι προφανές ότι μέσω των « αναλογιστικών μελετών» στόχος είναι οι συντάξεις να πέσουν πολύ κάτω από το 20% του τελικού μισθού, (με 35 έτη ασφάλιση) γιατί κάτι τέτοιο, (20% του τελικού μισθού) προβλεπόταν από το νόμο Πετραλιά 3655/2008, ο οποίος αντικαταστάθηκε, προς το δυσμενέστερο, από το νόμο Κουτρουμάνη 3863/2010.

            Δεύτερο:   Στο 60% οι μειώσεις

Το Ταμείο αυτό, το ΕΤΕΑΜ, πριν ακόμα ολοκληρωθούν οι «αναλογιστικές μελέτες» έχει δεχτεί χαράτσια (δεν ισχύουν στα υπόλοιπα ταμεία) ύψους 3%-10% για συντάξεις πάνω από 300 ευρώ, και από 1/11/2011, επιπλέον 30% για ποσά άνω των 150 ευρώ, με δραματική μείωση σε όλες τις συντάξεις.

Οι σχεδιαζόμενες μειώσεις που θα προκύψουν, μετά την ολοκλήρωση των  «αναλογιστικών  μελετών», είναι τόσες όσες θα προκύψουν από το δόγμα οι επικουρικές να είναι το 20% της κύριας σύνταξης. Διότι αυτό που, σύμφωνα με διαρροές του Υπουργείου Εργασίας στον Τύπο, πρόκειται να ισχύσει είναι πρακτικά δύσκολο να γίνει, αλλά από στυγνούς  καιροσκόπους όλα να τα περιμένει κανείς.

Συνεπώς,  για να δώσουμε ένα παράδειγμα, με βάση ότι η ανώτερη επικουρική σύνταξη του ΕΤΕΑΜ (35 έτη & μισθό 2.432 ευρώ)  είναι σήμερα 662 ευρώ, ενώ η κύρια σύνταξη είναι 1.662 ευρώ, εάν η επικουρική συνδεθεί με την κύρια σύνταξη και αναλογεί στο 20%, τότε θα έχουμε 1662 Χ20% =332 ευρώ. Δηλαδή μείωση 50%!

            Διαμορφώνεται η εξής εικόνα. Μείον 10 ευρώ από το πρώτο χαράτσι (332 Χ3% =10) = 322 ευρώ. Μείων 52ευρώ από το δεύτερο χαράτσι (332–150 = 172 ευρώ Χ 30% = 52 ευρώ) = 272 ευρώ!!  Δηλαδή από 662 θα γίνουν 272 ευρώ, ποσοστό μείωσης 59%!!!

            Τρίτον: Ενοποίηση όλων των επικουρικών ταμείων στο ΕΤΕΑΜ

Είναι ψέμα ότι σχεδιάζουν  την ενοποίηση  όλων των επικουρικών ταμείων, γιατί μια ενοποίηση μεταξύ εύρωστων και «προβληματικών» ταμείων,  θα προϋπέθετε τουλάχιστο συζητήσεις πάνω σε μια νέα βάση.

Κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Αυτό που σχεδιάζουν, όμως,  είναι οι βίαιες προσαρμογές και συγχωνεύσεις όλων των επικουρικών ταμείων στο ΕΤΕΑΜ. Στόχος είναι ότι αποθεματικό έχει απομείνει στα  αλλά ταμεία, αλλά και η εξίσωση όλων των συντάξεων στα εξευτελιστικά, πλέον, ποσά του ΕΤΕΑΜ.

Αυτό που διαφοροποιεί τις επικουρικές συντάξεις σήμερα, είναι δύο πράγματα. Πρώτον, οι διαφορετικές εισφορές που καταβάλουν οι εργαζόμενοι. Αφού οι ασφαλιστικές εισφορές των ταμείων ποικίλουν, έτσι και οι συντάξεις ποικίλουν από ταμείο σε ταμείο. Δεύτερον, ο συνολικός χρόνος στην επικουρική ασφάλιση, καθώς αρκετοί εργαζόμενοι δεν έχουν τον ίδιο χρόνο στην επικουρική με την κύρια ασφάλιση. Έτσι με άλλο χρόνο υπολογίζεται η κύρια σύνταξη και με άλλο η επικουρική.

Βασική αρχή, εν τω μεταξύ, για την ύπαρξη ενός επικουρικού ταμείου, είναι ο υπολογισμός της σύνταξης με βάση τις καταβληθείσες εισφορές και του χρόνου ασφάλισης σε αυτό. Εάν, όμως,  και εάν αυτό καταργηθεί, τότε καταργείται και το ίδιο το επικουρικό ως ουσία, ως περιεχόμενο.

Αυτές τις αρχές το Υπουργείο Εργασίας αμφισβητεί. Αυτές τις αρχές σχεδιάζει, μέσα από τις φερόμενες ως αναλογιστικές μελέτες και μέσα από τις «ενοποιήσεις» να καταργήσει. Τα επόμενα βήματα θα έλθουν «φυσιολογικά».

Αφού οι επικουρικές συντάξεις, αποσυνδεθούν από τα επικουρικά ταμεία και συνδεθούν με την κύρια σύνταξη, τότε η ενσωμάτωση του νέου επικουρικού ταμείου δηλαδή του ΕΤΕΑΜ στο ΙΚΑ –ΕΤΑΜ θα είναι απλή υπόθεση…

Η λέξη «επικουρικό» θα αφαιρεθεί από το λεξιλόγιό μας και όλες οι επόμενες περικοπές κ.τ.λ. θα λογαριάζονται πάνω στη μία και μοναδική «σύνταξη»!  Για του λόγου το αληθές, το ΕΤΕΑΜ, δηλαδή στο ταμείο το οποίο πρόκειται  να ενοποιηθούν όλα τα επικουρικά ταμεία, είναι ένα και το αυτό με το ΙΚΑ-ΤΕΑΜ.

Δεκέμβριος 2011

            Κώστας Νικολάου

           

            Μέλος

            Διοικούσας Επιτροπής  ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

            nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Posted on 07/12/2011. Filed under: ΑΡΘΡΑ - ΚΕΙΜΕΝΑ |

Η οικονομική κρίση επεκτείνεται πέρα από τον Ευρωπαϊκό Νότο και στον Ευρωπαϊκό Βορά. Εκτός από την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία σοβαρά προβλήματα αντιμετωπίζουν και η Γαλλία και η Γερμανία. Αυτή η ξαφνική μετάδοση της οικονομικής ασθένειας σε ελάχιστο χρονικό διάστημα αποδεικνύει περίτρανα τα σαθρά θεμέλια πάνω στα οποία χτίστηκε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Αλλά και πέρα από τα ευρωπαϊκά σύνορα, οξύτατα προβλήματα οικονομικής φύσης αντιμετωπίζουν και οι ΗΠΑ, πρωτεύουσα του κυρίαρχου οικονομικού συστήματος που ακούει στο όνομα ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ.

Αυτά όμως τα προβλήματα δεν είναι εθνικά (δεν αφορούν ολόκληρο το έθνος) αλλά ταξικά. Δηλαδή πιέζουν συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων, όπως οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι. Αυτοί βλέπουν τα εισοδήματα τους να διαιρούνται, μισθούς και συντάξεις να εξανεμίζονται, προοπτική «καριέρας» ανύπαρκτη, τον εφιάλτη της ανεργίας να τους απειλεί, κεκτημένα δικαιώματα να χάνονται μέσα σε ένα βράδυ και τους συντελεστές της φορολογίας να αυξάνονται διαρκώς (ακόμα και για βασικά είδη). Στην πίεση αυτή – που γίνεται πιο σκληρή μέρα με τη μέρα- συντελούν κατά βάση διάφοροι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΤΙΚΟΙ οργανισμοί-μηχανισμοί. Τέτοιοι είναι η Ευρωπαική Ένωση, το Δ.Ν.Τ. με την Παγκόσμια Τράπεζα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου κτλ. Ο καθένας με το δικό του τρόπο:

Η Ευρωπαική Ένωσηεξελίχθηκε σε ένα τερατούργημα, που σαν οικονομικό Βούδα προσκυνά το νεοφιλελευθερισμό. Είναι πλήρως αντιδημοκρατική (το Ευρωκοινοβούλιο είναι απλώς μαριονέτα) ενώ καθιστά τους ευρωπαίους πολίτες παντελώς ανίσχυρους («Είναι απόφαση της ΕΕ» λέμε «και δε μπορεί να αλλάξει»).

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο με τον αυστηρό πειθαρχικό του χαρακτήρα σκοπεύει να βάλει στον ίσιο δρόμο όσες χώρες ξέφυγαν από την οικονομική ομαλότητα της απρόσκοπτης κερδοφορίας των επιχειρήσεων και «ξέχασαν» να ιδιωτικοποιήσουν ολόκληρο το δημόσιο τομέα τους, εκμηδενίζοντας παράλληλα τις κοινωνικές δαπάνες.

Απέναντι, λοιπόν, σε αυτούς τους παγκοσμιοποιητικούς μηχανισμούς, οι εργαζόμενοι κάθε χώρας και τα συνδικάτα τους εμφανίζονται ανίσχυροι και στην ουσία παθητικοί δέκτες όσων λαμβάνουν χώρα. Σε πολλά κράτη, όπως και στην Ελλάδα, οι συνδικαλιστικοί φορείς προχωρούν σε κάποιες κινητοποιήσεις για την τιμή, για τη «φανέλα» χωρίς όμως την παραμικρή ελπίδα και προοπτική νίκης. Χωρίς να αποτελούν ουσιαστική δύναμη αντίστασης ικανή να μπλοκάρει τα καλά οργανωμένα και με λεπτομέρεια σχέδια των μηχανισμών αυτών. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι πέραν των άλλων, να κλονιστεί η εμπιστοσύνη των εργαζομένων στα σωματεία τους.

Σε αυτή τη σύγχρονη μορφή της ταξικής πάλης παρατηρούμε ότι η μεν αστική τάξη είναι σε μεγάλο βαθμό παγκοσμιοποιημένη ενώ η δε εργατική τάξη παραμένει εγκλωβισμένη στα όρια του κράτους-έθνους.

Σε ένα απλοποιημένο παράδειγμα, μπορεί ένας επιχειρηματίας, στο πλαίσιο της μείωσης του εργατικού κόστους, να μεταφέρει τη μονάδα παραγωγής σε κάποια άλλη χώρα της Βαλκανικής, χωρίς υποχρεωτικά να μεταφέρει την έδρα του καθώς η σύγχρονη τεχνολογία τον βοηθά να είναι παρών ακόμα κι αν βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά.

Έτσι διαπιστώνουμε ότι σταδιακά συγκροτείται ένα ενιαίο κεφαλαιοκρατικό παραγωγικό σύστημα, με βαθμιαία άρση της κυριαρχίας του κράτους-έθνους, δημιουργώντας διακρατικά και υπερεθνικά μορφώματα που ευνοούν αποκλειστικά την επιχειρηματικότητα και καταβαραθρώνουν την εργασία.

Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται στο σημείο αυτό είναι εάν οι εργαζόμενοι μπορούν να δώσουν μια ισχυρή απάντηση-αντεπίθεση και με ποιον τρόπο. Κατά την άποψη μου μπορούν. Ωστόσο απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αντίσταση τους να σπάσει τα σύνορα και να αποκτήσει πιο παγκοσμιοποιημένες διαστάσεις.

Εφόσον τα αντιδραστικά μέτρα παίρνουν χαρακτήρα χιονοστιβάδας με … διαπλανητική επιβολή, είναι κοντόφθαλμο η άμυνα των εργαζομένων να είναι ανεξάρτητη σε κάθε χώρα. Χωρίς συντονισμό, συνεργασία και αλληλεγγύη σε παγκόσμιο επίπεδο είναι καταδικασμένη σε πλήρη αποτυχία.

Για παράδειγμα μέσα στην ΕΕ. Υπάρχουν όλες οι δομές για την προκήρυξη ακόμα και μιας γενικής πανευρωπαϊκής απεργίας διαρκείας. Η διαφορετικά μπορούν να διοργανωθούν απεργίες σε διάφορους κλάδους (πχ. δημοσίων υπαλλήλων, εργαζομένων στις συγκοινωνίες ή τις μεταφορές, τραπεζουπαλλήλων κτλ). Και αυτό σταδιακά να εξαπλωθεί και πέραν της ΕΕ.

Συνοψίζοντας, το εργατικό κίνημα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: είτε θα αντεπιτεθεί σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, προβάλλοντας μια εναλλακτική παγκοσμιοποίηση, αυτή των λαών, των κοινωνικών κινημάτων και όχι των κερδών, είτε θα το «καταπιούν» οι δυνάμεις της συντήρησης και της διατήρησης της υπάρχουσας κατάστασης.

Δ.Λεοντίου

Μέλος ΔΣ Σωματείου Οδηγών Πωλητών

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Posted on 02/12/2011. Filed under: 5) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ |

 

           

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...